Arap komedisi Madraset El-Moshaghbeen’deki Grice ilkelerinin ihlali ve mizahi etkileri

Violation of Grice’s maxims and humorous implicatures in the Arabic comedy Madraset Al-Mushaghbeen

Özet

Bu yazının amacı, Arap komedisi Madraset Al-Mushaghbeen'deki Grice’in ilkelerinin ihlalini araştırmak ve bu ihlallerin oyuna nasıl mizahi etkiler getirdiğini açıklamaktır. Analizler, oyunda 61 maksim ihlal örneğinin tespit edildiğini göstermektedir. Tarz ilkesi, diğerlerine kıyasla en yüksek ihlal yüzdesini yani 24 (% 39.3) oluşturmaktadır. İlgi ilkesi 14 (% 22.9) ve nitelik ilkesi 13 (% 21.4) onun arkasından geliyor. Nicelik ilkesi 10 ihlal sayısını (yani,% 21.4) oluşturur. Çalışma, esprili durumlar yaratan maksim ihlallerin çoğunun şu şekilde algılandığını göstermektedir: retorik abartma ve kişileştirme stratejisi, yanıltıcı geleneksel kodlu ifadelerin kullanımı, konuşmaya dayalı kavramların / fikirlerin uyuşmazlığı ve iletişim normlarının kırılması. Çalışma aynı zamanda kültürel ve arka plan bilgilerinin karakterlerin ifadelerinden mizahi çıkarımlar yaratmaya önemli ölçüde katkıda bulunduğunu ortaya koyuyor. Çalışma aşağıdaki çıkarımlarla sonuçlanmıştır: mizahi etki konuşmacı topluluğunun kurallarına ve aralarında paylaşılan dile bağlıdır; ve konuşmacıların ilgili muhatapların kültüründe oluşturulan davranış ve kavramlarla tutarsız olma eğilimi ve / veya ifadeleri sonucunda ortaya çıkar.

Abstract

The aim of this paper is to explore the violation of Grice’s Maxims in the Arabic comedy Madraset AlMushaghbeen and explain how the violation of the maxims brings about humorous effects in the play. The analysisshows that 61 instances of maxims violation were identified in the play. Maxim of Manner receives the highestpercentage of violation i.e., 24 (39.3%) compared to the other maxims. Maxims of Relevance and Quality comenext, i.e., 14 (22.9%) and 13 (21.4%). Maxim of Quantity constitutes 10 number of violations (i.e., 21.4%). Thestudy shows that most of maxim violations that create humorous situations are perceived through the following:rhetorical strategy of overstatement and personification, use of misleading conventional-coded expressions,incongruity of conversation-established concepts/ideas, and breaking of communication norms. The study alsoreveals that cultural and background knowledge significantly contribute to eliciting the humorous implicaturesfrom the characters’ utterances. The study concluded with the following implications: humorous implicaturedepends on the conventions of the speakers’ community and the language shared among them; and it arises as aresult of speakers’ acts and/or expressions that tend to be incongruous with the behavior and concepts establishedin the culture of the concerned interlocutors.© 2020 JLLS and the Authors - Published by JLLS.