Dergiler / Journal of emerging economies and policy (Online) / 2021 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Türkiye’nin Sağlık Diplomasisi

Turkey’s Health Diplomacy

Sayfa
394–405
DOI
—

Özet

Bu çalışmada, sağlık alanının ülkelerin dış politikasında araçlaştırılması yumuşak güç kavramı çerçevesinde incelenmiştir. Çalışmanın aktüalitenin ötesinde akademik düzeyde tartışmaya açılması için “Sağlık Diplomasisi” kavramı İngiliz Okulu’nun Uluslararası Toplum kavramı bağlamında ele alınmıştır. Makalede sağlık diplomasisinin kavramsal olarak gelişimi ve devletlerin ve Türkiye’nin dış politikada yaygın bir biçimde kullanılır hâle gelmesi tarihsel akış içerisinde incelenmiştir. Sağlık diplomasisi kavramının İnsani ve Sosyal, Ekonomik ve Ticari yönleri dikkate alınarak günümüz şartlarında sağlık yardımı faaliyetleri, sağlığa yönelik mesleki eğitim ve yardım faaliyetleri, sağlık turizmi ve sağlık ürünleri ticareti olmak üzere dört başlık altında incelenmiştir. Sayısal veriler eşliğinde Türkiye özelinde bu araçların kullanımı incelenmiştir. Bu makalenin Covid 19 pandemisinden önceye yazılmaya başlanması sağlık diplomasisi kavramını dağa değerli kılmış olup, bu duruma makalenin sonuç kısmında yer verilmiştir.

Abstract

This article discusses the instrumentalization of the field of health in foreign politics by countries for building a positive image in the international society. After the 1970s, health diplomacy emerged as one of the tools to gain influence using soft power. The author explains the concept of health diplomacy, its development, and widespread use with the historical background. The British School of International Relations gave the theory of ‘International Society’, which has been elaborated in the current context. A comprehensive rationalization of the concept of health diplomacy in light of the ‘International Society’ approach provided in the present article may help policymakers to exploit this field fully. Subsequently, the 4 tools of health diplomacy, namely health assistance activities, health-professionals training programs and relief activities, health tourism, and trade of health care products in present-day conditions, are discussed and examined, with practical examples from Turkey’s efforts at using health activities for achieving diplomatic goals. Eventually, the need to revolutionize foreign policy tools in the context of the current COVID-19 pandemic has been discussed, based on data relevant to Turkey’s foreign policy goals.