İnme sonrası omuz subluksasyonu ve omuz el sendromu; beyin lezyon tarafı ve lokalizasyonunun etkisi

Shoulder subluxation and shoulder-hand syndrome after stroke; effect of brain lesion location and side

Özet

Amaç Hemiplejili hastalarda, beyin lezyon lokalizasyonunun ve tutulan beyin tarafının omuz subluksasyonu (OS) ve omuz el sendromunun (OES) gelişimindeki etkisi halen açık değildir. Bu çalışmanın amacı enfarktlı hastalarda OS ve OES’ nin gelişimiyle beyin lezyon lokalizasyonunun ve tutulan beyin tarafının ilişkisini değerlendirmek idi. Gereç ve Yöntemler Üniversite hastanesinde rehabilitasyon için yatırılan hemiplejik hastaların dosyaları retrospektif olarak tarandı. Beyin lezyon lokalizasyonu ve tutulan hemisfer tarafı inme anında beyin BT ile tespit edildi. Beyin lezyon lokalizasyon grupları her birinde 35 hastayı içeren aşağıdaki 4 gruptan oluştu. Grup I: Küçük yüzeyel enfarkt. Bu tip enfarktlar bir serebral lobda çapı 20 mm den büyük olmayan küçük bölgesel enfarktları içermektedir. Örneğin küçük sağ veya sol frontal lob enfarktı. Grup II: Büyük yüzeyel enfarkt. Bir serebral lobda 20 mm çaptan daha büyük veya bir serebral hemisferin 2 veya daha fazla lobunda olan enfarktlar. Örneğin sol veya sağ serebral hemisferde fronto-parietal enfarkt veya fronto- temporo-parietal enfarkt. Grup III: Derin enfarkt. İnternal kapsül, bazal ganglia veya talamusun enfarktları. Grup IV: Derin ve büyük yüzeyel enfarktların kombinasyonu (grup II+grup III kombinasyonu. Bir serebral hemisferde internal kapsül veya bazal ganglia veya talamik enfarkta eşlik eden fronto-temporal veya fronto-parietal veya fronto-parietooksipital enfarkt. Toplam 140 hemiplejik hasta daha sonra OS ve/veya OES gelişimine göre 2 gruba ayrıldı. Bulgular Beyin lezyon lokalizasyonları ile OS ve/veya OES gelişimi arasında anlamlı bir korelasyon bulundu. Kombine derin ve büyük yüzeyel enfarktlı, ve büyük yüzeyel enfarktlı gruplar daha sık OS ve/veya OES gelişimi gösterdiler. OS ve/veya OES li hastalar üst ekstremitede daha düşük Brunnstroma ve Ashworth evreleri ile daha düşük fonksiyonel bağımsızlık ölçeği (FBÖ) skorlarına sahiptiler. Tutulan hemisfer tarafı açısından, OS ve/veya OES gelişimi açısından anlamlı bir fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç Bu çalışmamızda beyin lezyon lokalizasyonu, özellikle kombine derin ve yüzeyel büyük enfarktlar, OS ve/veya OES gelişimi açısından bağımsız belirleyici bir faktör olarak gözükmektedir. Ancak tutulan hemisfer tarafı belirleyici bir faktör değildir. Prospektif çalışmalara, kesin kanı için halen ihtiyaç vardır.

Abstract

Aim The effect of brain lesion location and involved brain side in the development of shoulder subluxation (SS) and shoulder hand syndrome (SHS) is still unclear. The aim of the current study was to evaluate the relationships of SS and SHS with brain lesion location and stroke side. Material and Methods The inpatient files of the hemiplegic patients, who were hospitalized for rehabilitation, were evaluated resrospectively. Brain lesion location and involved hemisphere side were assessed by brain CT at the insult time. Brain lesion location groups were comprised as following 4 groups which included 35 patients in each group. Group I: Small superficial infarct. This type infarcts involve small area infarct (no more than 20 mm in diameter) on a cerebral lobe, such as a small right or left frontal lobe infarct. Group II: Large superficial infarct. Infarcts more than 20 mm in diameter on a cerebral lobe or two or more lobes of one cerebral hemisphere, such as a frontoparietal infarct in the left cerebral hemisphere or frontotemporo- parietal infarct in right or left cerebral hemisphere. Group III: Deep infarct. Infarcts of the internal capsule, basal ganglia or thalamus. Group IV: Combination of deep and large superficial infarcts (combined group II+III). Internal capsule or basal ganglia or thalamic infarct combined with fronto-temporal or fronto-parietal or temporoparieto- occipital infarct on one cerebral hemisphere. A total of 140 hemiplegic patients then devided into 2 groups according to the development of SS and/or SHS. Results A significant correlation was found between brain lesion locations and SS and/or SHS development. The groups with combined deep and large superficial, and large superficial infarcts showed more frequent SS and/or SHS development. Patients with SS and/or SHS had got low stages at baseline in the upper extremity according to upper extremity Brunnstroma level, upper extremity Ashworth stage and low stages of functional independence measure (FIM) scores. There wasn’t significant difference in shoulder problem development in terms of involved hemisphere side. Conclusions In our study, brain lesion location especially combined deep and large superficial, and large superficial infarcts seem to be a predictor factor for development of SS and/or SHS. But involved hemisphere side is not a predictor factor. Prospective trials are needed to make definite conclusions.