Türkiye'de Yaygın Olarak Kullanılan Antibiyotiklerin Sucul Organizmalar Üzerindeki Toksik Etkileri

Özet

Antibiyotik kirliliği, insan, hayvan ve ekosistem sağlığını doğrudan etkileme potansiyeline sahiptir. Çevrede antibiyotiklerin varlığı, mikrobiyal topluluk yapısını engelleyebilir ve mikrobiyal ve planktonik topluluklar üzerinde hem akut hem de kronik etkileri olabilir. Türkiye'de su ortamında tespit edilen en yaygın üç antibiyotik Amoksisilin, Tetrasiklin ve Nitrofurantoin’in, doğal mikrobiyal topluluklar üzerindeki toksisiteleri hakkında neredeyse hiçbir bilgi yoktur. Özellikle, deniz mikroorganizmaları için hiçbir veri yoktur. İnsanlar için toksisite seviyeleri oldukça iyi bilinse de, doğal hayatta özellikle daha küçük ve daha duyarlı organizmalardaki toksik konsantrasyon hakkında daha az bilgi vardır. Bu nedenle, bu çalışmanın amacı Amoksisilin, Tetrasiklin ve Nitrofurantoin'in çeşitli bakteriyel ve planktonik türleri içeren karmaşık bir ekolojik topluluk olan doğal su ekosistemi üzerindeki akut toksisitesini değerlendirmektir. Daphnia magna'ya göre akut toksisite sınıflandırmasında antibiyotiklerin pratik olarak toksik olmadığı (>100 mg/L) görülmektedir. Bu durumda toksisiteden bahsetmek mümkün değildir, ancak kendi aralarında antibiyotiklerin toksisitesi göz önüne alındığında, sıralama Tetrasiklin> Nitrofurantoin> Amoksisilin şeklinde olmaktadır. Vibrio fischeri ile yapılan akut toksisite testinde aynı toksisite sıralamasına rastlanmaktadır. Bununla birlikte, Vibrio fischeri ile yapılan akut toksisite testinde, sonuçlar Tetrasiklin (2.53 mg/L), Nitrofurantoin (15.67 mg/L) ve Amoksisilin (56.23 mg/L) için toksik olmaktadır. Antibiyotikler, bakteriyel yapılar üzerinde akut bir etkiye sahipken, Daphnidler üzerinde kronik bir etki ve biyoakümülasyon özelliklerine sahip olma eğilimindedir.

Abstract

Antibiotic pollution has the potential to directly affect the health of people, animals and theecosystem. The presence of antibiotics in the environment can impede the structure of microbialcommunity, having both acute and chronic effects on microbial and planktonic communities. In Turkey,the three most prevalent antibiotics detected in aquatic environment are Amoxicillin, Tetracycline andNitrofurantoin, but there is almost no information on their toxicity on natural microbial communities.Particularly, there is no data available for marine microorganisms. While the amount of toxicity levels forhumans is well known, there is less knowledge about toxic concentration in wildlife, especially smaller andmore vulnerable organisms. Consequently, the purpose of this current study is to evaluate the acute toxicityof Amoxicillin, Tetracycline and Nitrofurantoin to the natural water ecosystem, a complex ecological groupcomprising a variety of bacterial and planktonic species. It is seen that antibiotics are practically non-toxic(>100 mg/L) in the classification of acute toxicity according to Daphnia magna. It is not possible to mentionabout toxicity in this case, but when considering the toxicity of antibiotics among themselves, the rankingis like Tetracycline > Nitrofurantoin > Amoxicillin. The same toxicity ranking is encountered in the acutetoxicity test made with Vibrio fischeri. However, in the acute toxicity test made with Vibrio fischeri, theresults are toxic for Tetracycline (2.53 mg/L), Nitrofurantoin (15.67 mg/L) and Amoxicillin (56.23 mg/L).While antibiotics have an acute effect on bacterial structures, they tend to have a chronic effect andbioaccumulation properties on Daphnids.