Atık Balık Derilerinin Yağ Asidi Profilleri ve Krakerlerin Potansiyel Kullanımı

Özet

Balıkların işlenmesi sonucu ortaya çıkan balık derileri genellikle atık ürün olarak görülür. Ticari değeri yüksek olması nedeni ile yoğun olarak üretilen alabalık, çipura ve levrek balıklarının işlenmesi sırasında fazla miktarda balık derisi ortaya çıkmaktadır. Bu çalışmanın amacı, yetiştiricilik yolu ile elde edilmiş gökkuşağı alabalığı/Oncorhynchus mykiss (G1), çipura/Sparus aurata (G2) ve levrek/Dicentrarchus labrax (G3) derilerinin yağ asidi profillerini incelemek ve bu balık derilerinden elde edilen yenilebilir krakerlerin panelist algılarını duyusal analizle ölçmektir. Duyusal analiz sonuçlarına göre G1 grubu renk, koku, tat ve doku parametreleri açısından önemli seviyede (p

Abstract

Fish skins, which are usually the result of processing the product, are often seen aswaste products. Due to its high commercial value, a large amount of fish skin is revealed duringthe processing of intensively produced trout, sea bream and sea bass. The aim of this study is toexamine the fatty acid profiles of rainbow trout/ Oncorhynchus mykiss (G1), sea bream/ Sparusaurata (G2) and sea bass/ Dicentrarchus labrax (G3) obtained by cultivation and to measure thepanelist perceptions of edible crackers obtained from these fish skins by sensory analysis.According to sensory analysis results the G1 group was significantly (p0.05) higher in G2and G3 groups than G1. The study data found that waste fish skins can be used in making crackersand among the three fish used, the cracker made of trout skin gained sensory appreciation.