Perikardiyal efüzyonlarda sitolojik değerlendirme yolumuzu aydınlatabilir mi?

Yelda DERE, Pınar ÖKSÜZ, Ali Kemal ÇABUK, Cenk EKMEKÇİ, Sümeyye EKMEKÇİ, Selim EKİNCİ, Hatice SOLMAZ, Ömer ÖZDOĞAN, Yasemen ADALI

Özet

Amaç: Perikardiyal efüzyon (PE) sistemik veya kalp hastalıklarının bir sonucu olarak gelişebilen yaygın bir klinik tablodur. Çalışmamızda, perikardiyal efüzyon nedeniyle perikardiyosentez uygulanan hastaların sitopatolojik ve klinik sonuçlarını sentezledik. Yöntem: Çalışmaya 2007-2017 yılları arasında perkütan perikardiyosentez yapılan 213 hasta alınmış, sitolojik ve histopatolojik tanıları not edilmiş ve ilişkileri irdelenmiştir. Bulgular: Olguların 132’si erkek (%61,9), 81’i kadın (%38,1) olup, yaş ortalaması 59,9 (min. 13 - maks. 97)’dur. Sitolojik bulgulara göre; 168’i benign sitoloji (%78,9), 10’u kuşkulu sitoloji (%4,6), 3’ü tanısal olmayan (%1,4) ve 32’si malign sitoloji (%15,1) tanısı almıştır. En sık benign perikardiyal efüzyon tanısı mevcuttur.Malign sitoloji tanılı olguların 20’si akciğer karsinomu (%62,5), 1’i rabdomyosarkom (%3,1), 2’si az diferansiye adenokarsinom (%6,2), 4’ü gastrointestinal sistem ilişkili karsinom (%12,5), 1’i indifferansiye epitelyal tümör (%3,1), 1’i meme karsinomu (%3,1), 3’ü tiplendirme yapılamayan malign tümör (%9) olarak yorumlanmıştır. Benign sitoloji tanılı 168 hastanın 4 (%2,4)’ünün malignite tanısı var olmakla birlikte, sitolojik örneğe yansıyan malignite bulgusu yoktur. Kuşkulu sitoloji olarak tanı almış 10 olgunun 3’ünün (%30) malignite tanısı mevcuttur. Sonuç: Gelişmiş ülkelerde PE’lerin %50’sinden fazlasının idiyopatik olduğu bildirilmektedir. Kanser ilişkili PE’lerin oranı %10-25’tir. Çalışmamızda, literatürle uyumlu olarak %78,9 olgu benign, %15,1 olgu malign PE’dir. Perikardiyal sıvılarda sitolojik örnekleme birçok hastalığın tanısına ışık tutabilen bir inceleme yöntemidir.

Abstract

Objective: Pericardial effusion (PE) is a common clinical condition that can develop as aresult of systemic or heart disease. In our study, we synthesized the cytopathological andclinical results of patients who underwent pericardiocentesis due to pericardial effusion.Method: A total of 213 patients who underwent percutaneous pericardiocentesis between2007-2017 were included in the study: their cytologic and histopathologic diagnoses werenoted and their relations were examined.Results: Hundred and thirty-two cases were male (61.9%), 81 were female (38.1%) and themean of the study population age was 59.9 (min 13-max 97) years. Hundred and sixty-eightpatients had benign (78.9%), 10 suspicious (4.6%), 3 non-diagnostic (1.4%) and 32 malignant cytologies (15.1%). Benign pericardial effusion was the most common diagnosis.Malignant cytology findings were interpreted as lung carcinoma (n=20: 62.5%), rhabdomyosarcoma (n=1: 3.1%), poorly differentiated adenocarcinoma (n=2: 6.2%), a gastrointestinal system carcinoma (n=4: 12.5%), undifferentiated epithelial tumor (n=1: 3.1%),breast carcinoma (n=1: 3.1%), and unspecified malignant tumor (n=3: 9%). Four (2.4%)of the 168 patients having diagnosis of benign cytology had previously received diagnosis ofa malignant disease, however examination of cytological specimen. Did not reveal anymalignancy. Three (30%) of the 10 patients with suspicious cytology, had received diagnosis of a malignant disease previously.Conclusion: In developed countries, it is reported that more than 50% of the PE’s areidiopathic. The percentage of cancer-associated PE’s is 10-25%. In our study, 78.9% ofour cases had a benign diagnosis, and 15.1% had malignant PE consistent with the literature findings. Cytological sampling in pericardial fluid is a method that can shed light onthe diagnosis of many diseases.