Türkiye de Kamunun ve STK ların Sosyal Yardım Uygulamaları: Yeni Eğilimler ve İhtiyaçlar

ocial Welfare Practices of the State and NGOs in Turkey: New Trends and Necessities

Özet

Bu çalışmada 2000 yılı sonrasında Türkiye de sosyal yardım uygulamalarının deği- şimi ele alınmaktadır. Söz konusu değişimin hangi boyutlarda yaşandığını değerlendire- bilmek amacıyla kamu uygulamaları ve sosyal yardım alanında çalışma yapan sivil toplumkuruluşlarının faaliyetleri analiz edilmiştir. Nitel araştırma geleneği içerisinde yer alanderinlemesine mülakat ve doküman inceleme bu çalışmanın veri toplama teknikleridir.Derinlemesine mülakatlar kamu kurumlarında ve STK larda görevli olarak çalışan kişilerlegerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda kamu ve STK uygulamalarının geçmiş dönem- lere nispetle hem niceliksel olarak arttığı ve hem de niteliksel bir gelişme gösterdiği tespitedilmiştir. Sanılanın aksine, Türkiye de STK lar tarafından yapılan sosyal yardım mikta- rının, kamu kurumları tarafından yapılandan az olduğu görülmüştür. Yine de, bu nicelartışa rağmen, gerek kamusal gerekse sivil aktörler, yoksulluğun en önemli tezahürlerindenbiri olan sosyal dışlanmayı ortadan kaldırabilecek mekanizmalar üretme konusunda yeter- siz kalmaktadır. Bu çerçeveden hareketle makalede, Türkiye de sosyal yardım faaliyetindebulunan aktörlerin özellikle STK ların bundan sonraki dönemlerde sosyal dışlanmayayönelik çalışmalar yapmaları önerilmektedir.

Abstract

This study will discuss the changes in the social welfare practices of Turkey afterthe year 2000. In order to assess the extent of these changes, government practices and theactivities of social welfare non-governmental organizations have been analyzed. Data hasbeen collected through in-depth interviews and document analysis using the qualitativeresearch method. In-depth interviews were carried out with people working in publicinstitutions and in NGOs. As a result of this research, it can be concluded that therehas been a quantitative and qualitative increase in both government and NGO activitiescompared to previous years. Also, contrary to popular belief, the total amount of financialaid provided by NGOs in Turkey has been found to be less than that of public institu- tions. However, despite the quantitative increase, both groups appear to be insufficient atproducing mechanisms for eliminating social exclusion, one of the biggest causes for themanifestation of poverty. It is therefore recommended that social welfare providers in Tur- key, especially NGOs should work on the problem of social exclusion in the coming years.