Dergiler / İstanbul Üniversitesi Sosyoloji Dergisi / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 28
Türkiye'de Kamunun ve STK'ların Sosyal Yardım Uygulamaları: Yeni Eğilimler ve İhtiyaçlar
- Sayfa
- 285–307
- DOI
- —
Özet
Bu çalışmada 2000 yılı sonrasında Türkiyede sosyal yardım uygulamalarının deği- şimi ele alınmaktadır. Söz konusu değişimin hangi boyutlarda yaşandığını değerlendire- bilmek amacıyla kamu uygulamaları ve sosyal yardım alanında çalışma yapan sivil toplumkuruluşlarının faaliyetleri analiz edilmiştir. Nitel araştırma geleneği içerisinde yer alanderinlemesine mülakat ve doküman inceleme bu çalışmanın veri toplama teknikleridir.Derinlemesine mülakatlar kamu kurumlarında ve STKlarda görevli olarak çalışan kişilerlegerçekleştirilmiştir. Araştırma sonucunda kamu ve STK uygulamalarının geçmiş dönem- lere nispetle hem niceliksel olarak arttığı ve hem de niteliksel bir gelişme gösterdiği tespitedilmiştir. Sanılanın aksine, Türkiyede STKlar tarafından yapılan sosyal yardım mikta- rının, kamu kurumları tarafından yapılandan az olduğu görülmüştür. Yine de, bu nicelartışa rağmen, gerek kamusal gerekse sivil aktörler, yoksulluğun en önemli tezahürlerindenbiri olan sosyal dışlanmayı ortadan kaldırabilecek mekanizmalar üretme konusunda yeter- siz kalmaktadır. Bu çerçeveden hareketle makalede, Türkiyede sosyal yardım faaliyetindebulunan aktörlerin özellikle STKların bundan sonraki dönemlerde sosyal dışlanmayayönelik çalışmalar yapmaları önerilmektedir.
Abstract
This study will discuss the changes in the social welfare practices of Turkeyafter the year 2000. In order to assess the extent of these changes, state practices and theactivities of social welfare non-governmental organizations have been analyzed. Data hasbeen collected through in-depth interviews and document analysis using the qualitativeresearch method. In-depth interviews were carried out with people working in publicinstitutions and NGOs. As a result of this research, it can be concluded that there hasbeen a quantitative and qualitative increase in both state and NGO activities compared toprevious years. Also, contrary to popular belief, the total amount of financial aid providedby NGOs in Turkey has been found to be less than that of public institutions. However,despite the quantitative increase, both groups appear to be insufficient at producing me- chanisms for eliminating social exclusion, one of the biggest causes for the manifestationof poverty. It is therefore recommended that social welfare providers in Turkey, especiallyNGOs, should work towards the problem of social exclusion in the coming years.