Kronik böbrek yetersizlikli hastalarda açık kalp cerrahisi

Faruk HÖKENEK, Emin TİRELİ, Tolga DEMİR, Hale DEMİR, Yusuf KALKO, Enver DAYIOĞLU, Aydın KARGI, Ufuk ALPAGUT

Özet

Kronik böbrek yetersizliği (KBY) olan hastalar gerek renal yetersizlik nedeniyle mevcut potansiyel risk faktörleri, gerekse kardio-pulmoner bypass'ın sıvı elektrolit ve metabolizma dengesinde oluşturduğu değişiklikler nedeniyle kalp cerrahisi için risk grubu oluşturmaktadırlar. KBY olan hastalarda açık kalp cerrahi mortalite ve morbiditesi normal fonksiyonu olan hastalara oranla yüksektir. Bu hastalarda kardiopulmoner bypass' a toleransın kısıtlılığı, anestezik ilaçların atılımmdaki yetersizlik, koagülasyon bozukluğuna bağlı kanama ve enfeksiyona eği-lim bu oranın yükselmesinde rol oynamaktadır. Kliniğimizde 1995- 2000 yılları arasında hemodiyaliz gören 10 hastaya açık kalp ameliyatı yapıldı. Hastaların üçüne koroner by-pass, üçüne mitral kapak replasmam, birine aort kapak replasmanı, ikisine kronik tip 3 disseksiyon nedeni ile dessenden aort replasmam yapıldı. Hastaların fonksiyonel kapasiteleri New York Kalp Cemiyeti sınıflamasına göre 4'ü klas 2, 5'i klas 3, l'i klas 4 idi. Tüm hastalar operasyondan 16 saat önce diyaliz programına alınarak gerek sıvı gerekse elektrolit dengesi optimal düzeyde tutuldu. Fonksiyonel kapasitesi klas 4 olan ve ileri derecede kronik obstrüktif akciğer hastalığı olan, kronik tip 3 disseksiyon tanılı hasta postoperatif 2. günde kardiak yetmezlikten kaybedildi. Diğer hastalarımız sorunsuz olarak takip edilmektedirler. KBY ve kalp rahatsızlığı olan hastalara açık kalp cerrahi kabul edilebilir morbidité ve mortalite ile uygulanabilmektedir. Bu hastalardaki mevcut semptomlar giderilerek yaşam kaliteleri iyileştirilebilmektedir. İleride renal transplantasyon imkanı bulabilen hastalarda ise yaşam süresi ve standardı önemli ölçüde artabilmektedir.

Abstract

Patients with chronic renal insuf-ficiency remain a risky subgroup in open heart surgery because of the potential side effects of cardio- pulmonary by- pass on fluid and electrolyte metabolism. Morbidity and mortality rates of these patients after cardiac surgery is usually higher than the patients with normal renal functions. In these patients, restricted tolerance to cardio- pulmonary by- pass; inadequite elimination of the anesthetic drugs, bleeding due to coagulation disorder and tendency to develop infections play role in increasing of this high risk. In our department; 10 patients who were on maintenance hemodialysis therapy underwent open heart surgery between 1995- 2000. Three of these patients had coronary artery by-pass grafting, three mitral valve replacement, two descandan aortic replacemenet due to type 3 chronic dissection, acoordind to New York Heart Association classification, four patients were in class two, five patients were in class three, one patient was in class four. Patients fluid and electrolyte imbalance had been corrected by a hemodialysis program 16 hours before the operations. The patient with chronic dissection died at the end of second postoperatif day because of the cardiac failure. Other patients are still being followed up in a good condition. Open heart surgery can be done with acceptable morbidity and martality rates to the patients with chronic renal failure. Life quality of these patients can be improved by elimination of symptoms. Renal transplantation which prolongs the patients survival should be the preferred treatment modality for these patients.