Dergiler / İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Dergisi / 2018 / Cilt: 58 - Sayı: 2
Kötülük Kavramı ve Ece Ayhan’ın Eserlerine Kötülük Meselesi Bağlamında Bir Yaklaşım
- Sayfa
- 281–308
- DOI
- —
Özet
Hayatın bir hakikati olarak estetiğe dâhil olan kötülük, tartışmalı bir kavram olarakgeniş bir kapsama sahiptir. Neyin kötülük olup olmadığı subjektif aklın bir yargısıolduğu için bugün kötülüğün sayısız tanımı bulunmaktadır. Kötülük, ilk olarakbir insan edimidir ve doğrudan insan ile ilişkilidir. Ayrıca kötülük nihayetinde,estetiğe ve edebiyata insan bağlamında dâhil olur. Subjektifliğin kapsamında olankötülük, tek boyuta indirgenemeyeceği için edebî eserlerde çeşitli biçimlerde yeralmıştır. Edebiyatta var olan kötülük, sanatkârların gerçekliğe inmesi dolayısıylabelirir. Gerçeklik, kötülüğün taşıyıcısı ve onun sürekliliğini sağlayan bir olgudur.Kötülük ve hakikat iç içe olduğu için, edebiyatta kötülüğün gerçekliğin sınırlarındaaranması bir yanılgıya sebebiyet vermez; çünkü direkt olarak kötülük, genellikle vedaha önce gerçekliğin dışına itilmiş ve bahis konusu kötülüklere bazı sanatkârlar“kayıtsız” kalmıştır. Bu çalışmada eserlerini kötülük bağlamında inceleyeceğimizEce Ayhan, kötülüğü gerçekliğin bahsi geçen sınırlarında aramış ve edebî eserlerinitarih, iktidar, toplum, devlet, fuhuş vb. alanlardaki kötülüklerle inşa ederek kendidönemindeki edebiyat mensuplarından kötülüğü ‘derinleştiren’ bir sanatkâr olarakayrılmıştır. Biz ise bu araştırmada Ayhan’ın kötülüğü bir ‘mesele’ olarak ele aldığıbu yönünü, düzyazıları ve şiirleri bağlamında sorgulayacak; söz konusu kötülükunsurlarını çeşitli açılardan yorumlayacağız.
Abstract
Evil, which is included with the aesthetic of the truth of life, includes broad content as a controversial concept. There are numerous definitions of evil and whether or not evil is a judgment of the subjective mind. Evil is primarily considered a human concept. Also, evil is eventually involved in the aesthetic and literature of being human. The evil that exists in literature appears because of the artist’s descent into reality. Since evil and truth are intertwined, there is nothing wrong with looking for evil in the limits of truth in literature because evil has usually been pushed directly out of reality. In this study, Ece Ayhan, whose works we will examine within the context of evil, had looked for evil within the limits of truth, and by building his literary works with evil, such as history, power, society, state, prostitution and so on, he separated from other members of the literary world of his time as an artist who “deepened” evil. So we will question Ece Ayhan’s side, in which he considers evil as a “problem”; in the context of his prose and poems, findings of evil will be interpreted in various ways.