Farklı çözücü içeren total-etch adeziflerin farklı uygulama yöntemlerinin bağlanma dayanımına etkisi

Effect of different application methods of total etch adhesives containing different solvents on bond strength

Özet

Amaç: Farklı çözücü (aseton, etanol ve tersiyer butanol) içeren total-etch ve self-etch adeziflerin iki farklı uygulama yönteminin derin dentinde mikrogerilim bağlanma dayanımı üzerine etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Dişler çözücü tipi ve adezif sisteme göre 20şerli rastgele 3 ana gruba; her ana grup da uygulama yöntemine göre kendi içinde 2 alt gruba bölündü (n=10). Total-etch adezifler dentin yüzeyine fırçayla ovalanarak veya ovalanmadan uygulanıp polimerize edildi. Örneklere kompozit adezifler bağlanıp, termal siklusa uygulandıktan sonra mikrogerilim kuvvetine maruz bırakıldı. Veriler istatistiksel olarak değerlendirildi. Bulgular: Tüm adezifler için fırçayla ovalama uygulamasının bağlanma dayanıklılığını istatistiksel olarak da anlamlı miktarda arttırdığı görüldü (p

Abstract

Purpose: Aim of this study was to evaluate the effect different application methods of total-etch adhesives containing different solvents on microtensile bond strength to dentin. Material and Methods: Teeth were randomly divided into three groups according to adhesive systems and solvent type; each group was divided into two subgroups according to application method (n=10). Total-etch adhesives were applied with or without rubbing action and light cured. After bonding procedures resin composites were bonded and light cured. Specimens were subjected to thermocycle then microtensile force and obtained data were analyzed statistically. Results: Rubbing action significantly improved bond strength to dentin (p