Bronkopulmoner Displazi

Özet

Klasik bronkopulmoner displazi (BPD) tanımlaması, ilk defa 1967 yılında yapılmıştır. Günümüzde Eski BPD olarak kabul edilen bu tanımlama 30- 37. gestasyon haftasında doğup ciddi solunum sıkıntısı olan olgularda gelişen, büyük havayollarında ağır hasarlanma, interstisyel ve alveolar ödem, fibrozis ve aşırı havalanma alanları ile karakterli yaygın küçük havayolları hastalığı şeklinde yapılmıştır. Bu tip tanımlamada BPD daha çok, preterm doğmuş bebeklerin respiratuvar distres sendromu (RDS) nedeniyle yüksek basınç ve oksijen ile ventile edilmeleri sonucu ortaya çıkan oksijen toksisitesi ve barotravmaya bağlanmaktadır. Ancak son yıllarda antenatal steroid tedavisinin daha düzgün yapılabilmesi, proflaktik surfaktan uygulamaları ve modern ventilasyon tekniklerinin kullanıma geçirilmesi sonucu çok küçük gestasyon yaşındaki pretermler de yaşatılabilmeye başlanmış, buna paralel olarak bu grup pretermlerde yeni bir BPD kavramı ortaya çıkmıştır. "Yeni BPD" olarak isimlendirilen bu tanımda bebeklerin daha küçük (24-28) gebelik haftasında doğdu- ğu, başlangıçta RDS'lerinin yok veya hafif olduğu, ancak yüksek basınç ve yüksek oksijen ile ventile edilmedikleri halde birkaç gün veya birkaç hafta sonra akciğer fonksiyonlarında giderek artan bozulma ve oksijen ihtiyacında artış ortaya çıktığı bilinmektedir. Bu bozulma dönemine genellikle sistemik bir bakteriyel enfeksiyon veya patent duktus arteriyozus (PDA) eşlik etmektedir. Klasik tip BPD'de akciğer parankiminde, bronşial mukozal hiperplazi ve metaplazi, yer yer amfizem yer yer de kollaps alanları, interstisyel ödem, fibrotik doku artışı saptanırken, yeni BPD'li pretermlerin akciğer parankiminde gaz değişim alanlarında azlık, kapiller damarlar ve alveol sayılarında düşüklük, daha az amfizem ve minimal fibrozis ancak daha diffüz hasarlanma görülmektedir. Bu derlemede, BPD ve BPD hakkında yeni görüşlerden bahsedilecektir.

Abstract

The definition of Classic Bronchopulmonary Dysplasia (BPD), was first made in 1967. Today, this definition is adopted as the old BPD; 30-37 weeks of gestational age, developing in patients with severe respiratory distress, severe damage of the large airways, interstitial and alveolar edema, fibrosis and characterized by areas of excessive aeration in the form of widespread small airways disease. Identifying of more BPD, pre- term newborn infants with respiratory distress syndrome (RDS), is due to their being ventilated with high pressure and oxygen, resulting in oxygen toxicity and connected to barotrauma. However, in recent years, antenatal steroid therapy can be made more uniform, with prophylactic surfactant applications and as a result of modern ventilation techniques to be used at very small gestational age, preterms have begun d tosur- vive. In parallel with this group of preterms, a new concept BPD has emerged. In "the new BPD," definition, in smaller babies of weeks of gestation, RDS is initially absent or mild, but even though they are not ventilated with high oxygen and high pressure, after a few days or few weeks an increasing deterioration in lung function and increased need for oxygen is known to ocur. This period of deterioration is usually associated with a systemic bacterial infection or patent ductus arterio- sus (PDA). In the lung parenchyma of the Classical type BPD; bronchial mucosal hyperplasia and metaplasia, collapse and emphysema in some places, interstitial edema and increase of fibrotic tissue was found. In lung parenchyma of New BPD; fewness of gas exchange areas, decrease in the number of capillary vessels and alveoli, less emphysema and min- imal fibrosis was found but the injury was more diffuse. In this review, BPD and new views about the BPDwere discussed