Diz Osteoartriti Olan Hastalarda Ultrason ile Plasebonun Etkinliğinin Karşılaştırılması

Comparison of the Efficiency of Placebo and Ultrasound Therapy in Knee Osteoarthritis

Özet

Amaç: Osteoartrit (OA) sık görülen ve önemli morbiditeye sebep olan bir eklem hastalığıdır. Bu çalışmada, yıllardır kullanılan ultrasonun (US), diz OA tedavisindeki etkinliğini, varsa US'nin plaseboya üstünlüğü olup olmadığını göstermeyi amaçladık. Yöntemler: Kliniğimize diz ağrısı şikayeti ile başvuran Amerikan Romatoloji Derneği (ACR) kriterlerine uyan, primer diz OA tanısı konan, Kellgren-Lawrence evrelemesine göre, evre 2 ve 3 olan 60 hastanın her iki dizi birden tedaviye alınmıştır. Hastalar randomize olarak iki gruba ayrılmış, 1. Gruptaki 30 hastaya US (frekansı: 1 MHz, intensitesi: 1 Watt/cm2 ), 2. Gruptaki 30 hastaya plasebo US uygulanmış, hastalara 5 gün/hafta, günde tek tedavi olarak toplam 10 tedavi verilmiştir. Çalışmaya alınan 60 hastanın hepsi tedavi sonu, 10. gün ve 1. ay kontrolüne gelmiştir. Hastaların tedavi öncesi demografik verileri kaydedilmiştir. Tedavi öncesi ve sonrası diz çevresi ölçümü, 100 mm'lik VAS ile ağrı şiddeti ve hastalık şiddeti, EHA, manuel kas gücü, 20 m yürüme zamanı, fiziksel fonksiyonları değerlendirmek için, WOMAC, Lequesne, anketleri uygulanmış, tedavi etkinliği hasta ve doktor tarafından ayrı ayrı değerlendirilmiştir. Bulgular: Yürüme ve istirahatle ağrı şiddeti, hastalık şiddeti, diz EHA, 20 m yürüme zamanı, WOMAC, Lequesne anketleri, hasta ve doktora göre tedavi etkinliği sonuçlarında tüm gruplarda grup içi karsılaştırmalarda tedavi öncesine göre anlamlı iyileşme görülmüştür (p

Abstract

Objective: Osteoarthritis (OA) is a common joint disease that can result in morbidity. The objective of this study was to evaluate the efficiency of ultrasound (US) therapy in patients with OA, the effect of differing US therapies, and any enhanced effect of US therapy over placebo therapy. Methods: This study was carried out on 60 patients (120 knees) with knee pain. All of them were diagnosed as primary OA patients, both clinically and radiographically, according to ACR criteria and as grade 2-3 in the Kellgren Lawrence System. Patients were assigned to two treatment groups randomly: US (Group 1; 30 patients) with 1 MHz frequency and 1 Watt/cm2 intensity; and placebo US (Group 2; 30 patients). All the treatments were applied once a day, 5 days a week, for 2 weeks. All of the patients were evaluated at the beginning of the study, then after 2 weeks and again after 4 weeks. The patients’ demographics were recorded before the study. Ini- tially, and after the treatment, several factors were evaluated. They were knee size measurement, knee pain and OA severity with VAS score, ROM, manuel muscle strength, and 20 minutes of walking time. To determine any improvement in joint mobility, WOMAC, Lequesne, a questionnaire and the effectiveness of the therapy both for the patient and the doctor were evaluated. Results: Pain severity during walking and at rest, OA severity, ROM, 20 minutes of walking time, WOMAC, Lequesne, and the effectiveness of the therapy according to the patient and the doctor improved significantly in all groups after the treatment (p