İleri Yaş Hastalarda İntertrokanterik Kırık için Üç Farklı Tedavi Yaklaşımının Karşılaştırmalı Değerlendirilmesi

Comparative Evaluation of Three Different Treatment Approaches for Intertrochanteric Fracture in Advanced Age Patients

Özet

Amaç: Yaşlı hastaların genel durumu göz önüne alındığında, intertrokanterik kırığın erken rehabilitasyon müdahaleleri ile birlikte tedavi edilmesi önemlidir. Bu çalışmada Ender çivileme, proksimal femoral çivileme (PFN) ve hemiartroplasti ile tedavi edilen intertrokanterik kırıklı 90 yaş üstü hastaların mortalite ve klinik sonuçları karşılaştırdık. Yöntemler: 1997-2016 yılları arasında kliniğimizde tedavi edilen 90 yaş üstü intertrokanterik kırık tanılı hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Ender çivisi ile 16, hemiartroplasti ile 30, PFN ile 32 toplam 78 hastanın tedavi edildiği saptandı. Hastaların yaş ortalaması 93,3 yıl (aralık: 90-104) idi ve hastaların 14’ü erkek, 64’ü kadındı. Bütün hastalar kırık öncesi yürüyebiliyordu. Hastaların preoperative Amerikan Toplumu Anestezistleri (ASA) skoru ve postoperative hastanede kalış süresi, postop yaşam süresi, mobilizasyonu ve mobilizasyon süresi değerlendirildi. Bulgular: Hastalardan altmışının (%76,9) öldüğü, on sekizinin (%23,1) sağ olduğu saptandı. Ender grubunun %62,5’i (n=10) PFN grubunun %62,5’i (n=20) hemiartroplasti grubunun %100’ü (n=30) öldüğü tespit edildi. Gruplar arasında ASA skoru açısında anlamlı fark saptanmadı. Postoperatif hastaneden kalış süreleri karşılaştırıldığında; Ender grubu 8,2 gün, PFN grubu 9,4 gün ve hemiartroplasti grubu 7,6 gün olarak saptandı. Hastaların postop mobilizasyonları karşılaştırıldığında; Ender grubu ortalama 36 günde, hemiartroplasti grubu 4,8 günde, PFN grubu 4,3 günde yürüdüğü saptandı. Ender grubunda 6 (%37,5) hasta, hemiartroplasti grubunda 5 (%16,6) hasta, PFN grubunda 5 (%15,6) hastanın yürüyemediği saptandı. Ender grubu anlamlı olarak geç mobilize oldu (p

Abstract

Introduction: Considering the general condition of elderly patients, it is important to treat intertrochanteric fracture along with early rehabilitation interventions. We compared the mortality and clinical outcomes among the factors of Ender nailing, proximal femoral nailing (PFN) and hemiarthroplasty in patients aged >90 years with intertrochanteric fractures.Methods: We retrospectively evaluated the medical records of 78 patients aged >90 years who were diagnosed with intertrochanteric fracture and treated during 1997-2016 at our clinic. The patients were earlier treated with Ender nailing (n=16), PFN (n=32) and hemiarthroplasty (n=30). The mean age of the patients was 93.3 years (range: 90-104); 14 of them were men and 64 women. All patients were mobile before their fracture. The preoperative American Society Anaesthesiologists (ASA) score and the postoperative hospital stay duration, survival, mobilisation and mobilisation time were evaluated.Results: Among the 78 patients, 60 (76.9%) eventually died and 18 (23.1%) survived. The mean survivals after surgery were 30.5, 27.2 and 21.7 months in the Ender, PFN and hemiarthroplasty groups, respectively. The overall death rates were 62.5% (n=10), 62.5% (n=20) and 100% (n=30) in the Ender, PFN and hemiarthroplasty groups, respectively. No significant difference was noted in the ASA score. The mean postoperative hospital stay durations were 8.2, 9.4 and 7.6 days in the Ender, PFN and hemiarthroplasty groups, respectively. The mean mobilisation days were 36, 4.3 and 4.8 days in the Ender, PFN and hemiarthroplasty groups, respectively. Six (37.5%) patients in the Ender, 5 (16.6%) in the hemiarthroplasty and 5 (15.6%) in the PFN groups could not walk. The Ender group was mobilised significantly late (p