Humerus İntramedüller Çivi İçten Kilitleme Sistemi ile Standart Eksternal Kilitleme Sisteminin Karşılaştırılması

Comparison of Humeral Intramedullary Nail Internal Locking System and Standard External Locking System

Özet

Amaç: Bu çalışmada humerus intramedüller çivilerinin distal kilitleme aşamasında standart kullanılan “Serbest El Distal Kilitleme” (SEDK) yöntemi ile yeni bir çivi modelinde geliştirilen “İçten Dışa Distal Kilitleme” (İDDK) yönteminin karşılaştırılması amaçlanmıştır. Yöntemler: Kliniğimizde humerus diafiz kırığı nedeniyle intramedüller çivi ameliyatı yapılan 51 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastaların 24’ünde SEDK yapılan Trigen Humerus çivisi (Smith ve Nephew, Memphis, ABD), 27’sinde ise İDDK yapılan InSafeLock Humerus çivisi (TST, İstanbul, Türkiye) kullanıldı. Humerus kırıklarında kullanılan bu iki farklı çivi ve kilitleme tekniğinin; ameliyat süresi, radyasyon maruziyeti süresi ve fonksiyonel/radyolojik sonuçlar üzerine etkisi incelendi. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen 51 hastanın (28 erkek ve 23 kadın; ortalama yaş: 41,8 yıl) takip süresi ortalama 34,6 ay (dağılım: 9-76) idi. AO sınıflamasına göre kırıkların 24’ü tip A, 17’si tip B ve 10’u tip C olarak değerlendirildi. Tüm olgular genel olarak değerlendirildiğinde ameliyat süresi ve radyasyona maruziyet süreleri arasında pozitif yönde korelasyon olduğu saptandı (r=0,855; p

Abstract

Introduction: This study aimed to compare the “Freehand Distal Locking (FHDL)” method, which is a standard in the distal locking stage of the humerus intramedullary nails, and the “Inside-to-Out Distal Locking (IODL)” Method, which was developed as a new nailing model. Methods: A total of 51 patients who underwent intramedullary nailing surgery due to humeral shaft fractures in our clinic were included in the study. Trigen Humeral nail (Smith and Nephew, Memphis, USA) with FHDL was used in 24 patients, and InSafeLock Humeral nail (TST, İstanbul, Turkey) with IODL in 27 patients. The effects of these two different nailing and locking techniques used in humeral shaft fractures in terms of surgical duration, radiation exposure duration, and functional/ radiological results were evaluated. Results: The mean follow-up period of the 51 patients (28 males and 23 females; mean age: 41.8 years) was 34.6 months (range: 9-76). According to the AO classification, 24 fractures were evaluated as type A, 17 were type B, and 10 were type C. The general evaluation of all cases revealed positive correlations between the surgical and radiation exposure durations (r=0.855; p