Peptik Ülsere Bağlı Üst Gastrointestinal Sistem Kanamalarında Helikobakter Pilori için Optimum Biyopsi Zamanı Ne Olmalı?

What Should Be the Optimum Biopsy Time for Helicobactery Pylori in Upper Gastrointestinal System Bleeding Due to Peptic Ulcer?

Özet

Amaç: Üst gastrointestinal sistem (GIS) kanamaları genel cerrahların günlük pratiğinde sık görülen ve ileri tıbbi ve endoskopik tedavilere rağmen halen yüksek morbidite ve mortalitesi olan acil bir durumdur. ileri tıbbi ve endoskopik tedavilere rağmen hala yüksek morbidite ve mortalite ile acil bir durumdur. Üst gastrointestinal kanamanın en yaygın nedeni peptik ülserdir; Helikobakter Pylori (HP), peptik ülser etiyolojisinde yer almaktadır. Bu çalışmada üst gastrointestinal kanama ile hastaneye başvuran ve gastroskopik değerlendirmeleri sırasında mide veya duodenum ülseri tespit edilen hastalarda. HP için optimum biyopsi zamanını ve HP tedavisine optimum başlama zamanını belirlemeyi amaçladık. Yöntem: Üst GİS kanaması tanısı alan ve peptik ülser hastalığı nedeniyle kanaması olan hastalar iki gruba ayrıldı. Birinci gruba, kanaması ilk gastroskopi sırasında durdurulup medikal tedavi ile taburcu edilen ve 4-6 hafta sonra yapılan kontrol gastroskopide antrumdan HP tanısı için biyopsi yapılan hastalar dahil edildi. İkinci gruba ise başvurudan sonraki 6-24 saat içinde yapılan ilk gastroskopi sırasında mide antrumundan HP tanısı için biyopsi yapılan hastalar dahil edildi. Hastaların endoskopik bulguları Forrest sınıflaması ve biyopsideki HP yoğunlukları Sydney sınıflamasına göre değerlendirildi ve iki grup karşılaştırıldı. Bulgular: Gruplar yaş, cinsiyet, komorbid hastalık ve geçirilmiş cerrahi öyküsüne göre alt gruplara ayrıldığında iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). İki grup tekrar kanama oranları açısından değerlendirildiğinde aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). İlk endoskopik değerlendirmede Sydney sınıflamasına ve Forrest sınıflamasına göre HP açısından gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Akut üst GİS kanaması ile başvurup hemodinamik olarak stabil ve koagülopatisi olmayan hastalarda ilk endoskopide aktif kanama olup olmadığına bakılmaksızın kanama durdurulduktan sonra HP biyopsisinin güvenle yapılabileceğini düşünmekteyiz. Dahası. ilk endoskopi sırasında HP için biyopsi yapılması hastaların kontrol endoskopisine kadar kullanacağı proton pompa inhibitörü tedavisine bağlı oluşabilecek yanlış negatiflik oranını azaltmaya yardımcı olabilir .Bu konuda daha geniş serili çalışmalara ihtiyaç olduğunu düşünmekteyiz.

Abstract

Objective: Upper gastrointestinal system (GIS) bleedings are common in the daily practice of general surgeons and are still an emergency situation with high morbidity and mortality despite advanced medical and endoscopic treatments. The most common cause of upper gastrointestinal bleeding is peptic ulcer; Helicobacter pylori (HP) has been implicated in the etiology of peptic ulcers. In this study, we aimed to determine the optimum time of biopsy for HP and the optimum time to start HP treatment in patients who applied to the hospital with upper gastrointestinal bleeding and had gastric or duodenal ulcers during their gastroscopic evaluation. Method: Patients who were diagnosed with upper GIS bleeding and had bleeding due to peptic ulcer disease were divided into two groups. In the first group, patients whose bleeding was stopped and who were discharged with medical therapy, and underwent biopsy for HP diagnosis from antrum after 4–6 weeks at control gastroscopy were included. In the second group, patients who underwent a biopsy for HP diagnosis from gastric antrum during the first gastroscopy performed within 6–24 h after admission were included. Endoscopic findings of patients were estimated with Forrest classification and HP densities in biopsy were estimated according to the Sydney classification, and the two groups were compared. Results: When groups were divided into subgroups according to age, gender, comorbid disease, and history of previous surgery, no significant difference was found between the two groups statistically (p>0.05). When the two groups were considered in terms of rebleeding rates, no statistically significant difference was found between them (p>0.05). No statistically significant difference was found between the groups for HP according to the Sydney classification and Forrest classification in the first endoscopic evaluation (p>0.05). Conclusion: In patients who presented with acute upper GIS bleeding and were hemodynamically stable and had no coagulopathy, we thought that biopsy for HP could be performed safely after bleeding was stopped regardless of the presence of active bleeding in the first endoscopy. Furthermore, biopsy for HP during the first endoscopy may help to reduce the rate of false negativity that may occur due to the proton pump inhibitor treatment that patients will use up to the control endoscopy. We think that there is a need for further studies with large series on this subject.