Aksiyolojik Gelişim Sürecinin Dini Pratikteki İzdüşümü

Özet

Bu çalışmamızda aksiyolojik olarak fiilleşmenin dinî bakımdan ne anlama geldiğini araştırdık.Geleneksel olarak Müslümanlar Allah'a olan bağlılıklarını namaz, oruç veya hac gibi pratiklerleortaya koymaktadırlar ki bu, dinî bir itaat olarak ifade edilebilir. Benzer bir durumun dünyayıinşa ve imar etmeye yönelik etik, estetik, epistemoloji veya teknik gibi değersel alanlarda üretilenfiiller bağlamında mümkün olup olamayacağı üzerinde durduk. Dahası, dinî alanda olduğu gibi butür fiillerden yola çıkarak bir aksiyolojik itaat olgusunun imkânını anlamaya çalıştık. Ve varlığıilahî/aşkın veya dünyevî/içkin olarak ayrıştırıp, olgusal gerçekliğe karşı salt algılardan meydanagelen muhayyel bir zihin dünyasının yol açabileceği muhtemel sorunlara dikkat çektik.

Abstract

In this study, we investigated what actualization means axiologically with regard to religion. Traditionally, Muslims fulfill their commitment to Allah through practices such as prayer/salaah, fast/sawm and pilgrimage/hajj, which can be expressed as religious obedience. We dwelled on whether a similiar situation can be possible in the context of acts that are produced in axiological field such as ethics, aesthetics, epistemology and technique to build and develop the world. What's more, we tried to find out the possibility of an axiological obedience producing these sorts of acts as it's in the religious field. And we paid attention to possible issues that can be caused by an imaginary world of mind consisting of pure perceptions against to factual reality distinguishing the existence as divine/transcendent or earthly/immanent.