All For A Realist Defense of Metaphysics Graham Harman vs. Peter Wolfendale

Özet

Kant sonrası metafiziğin gözden düşme sürecinin hızlandığı söylenebilir. Yakın zaman felsefe tartışmaları metafiziğin nesne kavramının yeni okumalarına sahne olmuştur. Bu yazıda Spekülatif gerçekçilik tartışmaları içinde metafiziğinin imkanının Graham Harman ve Harman’a getirdiği eleştirilerle Peter Wolfendale tarafından nasıl tartışıldığı ele alınacaktır. Harman’ın ontolojisi, Heidegger’in yeni bir okuması ile nesne kavramının kurgulanması ile şekillenmiştir. Nesnenin merkezi konumundan dolayı teori, nesne-merkezli ontoloji olarak da isimlendirilmektedir. Wolfendale’in eleştirisi, Harman’ın nesne tanım ve teorisinin oldukça belirsiz olması ve neticede nesnenin neredeyse bilinemez bir konuma getirilmesi iddiası üzerine kuruludur. Böylece, tutarsız bir tutum ortaya koyan Harman bu belirsiz nesne tanımlaması ile Kant’ın bilinemeyen ‘noumen’ini teorisinde yeniden hayata döndürmüştür. Bu makalede, ilk aşamada Harman’ın nesne anlayışı, daha sonra Wolfendale’in ona getirdiği eleştiriler üzerinde odaklanılacaktır. Neticede nesneler teorisi ortaya koymanın ve nesnelerin epistemik değerinin bir metafizik imkan tartılması için ne anlam ifade ettiğine dair genel bir zemine erişmek amaçlanmaktadır.

Abstract

Metaphysics is generally claimed to have been in decline since Kant. Recent debates on the feasibility of metaphysics have introduced renewed readings into metaphysics and theorizations of the object.Speculative realism on the possibility of metaphysics is the target of this article, and Graham Harman is theessential figure for approaching this issue. With a critique on Harman’s speculative realism, Peter Wolfendale triggered a separation within speculative realists. Both Harman and Wolfendale defended the feasibility of metaphysics. Harman’s metaphysics is shaped by a special rendering of Heidegger’s views on objects.Object being the central concept, this theory is also named OOP (Object-oriented philosophy). Wolfendaleargues that Harman’s object theory offers such a vague definition of object that it eventually makes theobject unknowable. This, according to Wolfendale, creates an incoherent stance for Harman, as this vaguedefinition of object creates a return to Kant’s unknowable noumenon. The first stage of this article will focuson the concept of object as explained by Harman. The second stage will summarize Wolfendale’s criticismthat Harman’s objects are neo-Kantian noumena reframed. Eventually, we reach a conclusion that leads to adiscussion of the theory of objects and their epistemic value in relation to a defense of metaphysics withoutdiscussing the details.