The effect of supplemental oxygen on hypoxemia and hypercapnia in COPD patients with acute respiratory failure

Akut solunum yetmezliği olan KOAH hastalarında ilave oksijen tedavisinin hipoksi ve hiperkapniye etkisi

Özet

Kronik obstruktif akciğer hastalığı (KOAH) akut atağında; hipoksemi ve hiperkapniye sıklıkla rastlanılmaktadır. Amaç: Solunum yetmezliği olan KOAH hastalarında, nazal kanül ile verilen 2 L/dk oksijenin, hipoksemi ve hiperkapniye etkisini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Yirmi altı tip I (Grup I) ve 36 tip II (Grup II) solunum yetmezlikli hasta çalışmaya alındı. Hastaların başvuru klinik ve laboratuar bulguları kaydedildi. Hastalar tam tıbbi tedavi yanısıra nazal kanülle 2 L/dk ilave oksijen aldıktan sonra, solunum fonksiyon testleri ve arter kan gazı (AKG) ölçümleri tekrar edildi. Tedavi ile PaCO2 değerleri 10 mmHg'dan daha fazla yükselenler Grup III'ü oluşturdu ve geri kalan hastalarla (Grup 4) karşılaştırılmaları yapıldı. Bulgular: Başlangıç laboratuvar parametrelerinden; PaO2 Grup II'de daha düşüktü. Her iki grupta tedavi sonrası saptanan PaO2 değerlerindeki artış istatistiksel olarak anlamlıydı (p0.05). Grup 3'de Grup 4'e göre hastalık süresinin daha uzun olması ve kor pulmonale'nin daha fazla olması istatistiksel olarak anlamlı saptandı (p

Abstract

Background: Hypoxemia and hypercapnia are frequently encountered in chronic obstructive pulmonary disease (COPD) patients with acute attack. Objectives: To investigate the effect of 2 L/min oxygen given with nasal cannula on hypoxemia and hypercapnia in COPD patients with respiratory failure. Methods: Twenty-six type I (Group I) and 36 type II (Group II) respiratory failure patients were included in the study. The patients’ initial clinical and laboratory findings were obtained. Spirometric examination and arterial blood gas (ABG) analysis were repeated after the administration of optimal medical therapy including 2 L/min oxygen given with nasal cannula. The patients whose PaCO2 values increased more than 10 mmHg with the treatment were also grouped as Group III, and their comparison was made with the rest of the patients (Group IV). Results: Among the initial laboratory parameters; PaO2 was lower in Group II (p