Nitrosefin hidrolizi ile beta-laktamaz varlığının saptanmasında uygulanan yöntemlerin karşılaştırılması

Comparison of various nitrocefin hydrolysis methods for the cetection of beta-lactamase activity

Özet

Nitrosefin hidroliz deneyi, çeşitli bakteri türlerinin 3-laktamazları ile ilgili çalışmalarda bir ön tarama testi olarak kullanılmaktadır. Çalışmada, ampisiline veya diğer $beta$ -laktam antibiyotiklere dirençli 80 Klebsiella pneumoniae. 50 Escherichia coli. 25 Pseudomonas aeruginosa ve 25 Staphylococcus aureus susu kullanılarak, $beta$ -laktamaz varlığı saptanmasında önerilen ve bakteri kolonisinin nitrosefin disklerine sürülmesi; bakteri kolonilerinin nitrosefin çözeltisi içerisinde süspansiyonu; imipenem ile $beta$ -laktamaz indüksiyonu sonrasında elde edilen sonik ekstrenin nitrosefin çözeltisi ile karşılaştırılması; indüksiyon olmaksızın elde edilen sonik ekstrenin nitrosefin çözeltisi ile karşılaştırılması şeklinde uygulanan dört değişik yöntem ile alınan sonuçlar karşılaştırıldı. K. pneumoniae ve E. coli sustan için en duyarlı yöntemin, farklı şekillerde hazırlanan sonik ekstrelerin nitrosefin çözeltisi ile karşılaştırıldığı yöntem olduğu saptandı. Bu türler için, sonik ekstrelerin hazırlanmasından önce imipenem ile indüksiyon uygulanmasının pozitiflik oranlarını değiştirmediği ancak zaman kaybına yol açtığı gözlendi. P. aeruginosa suşlan için imipenem indüksiyonu ile elde edilen sonik ekstrelere nitrosefin çözeltisinin eklenmesinin en uygun yöntem olduğu belirlendi. Buna karşılık, S. aureus suşlan için, nitrosefin disk yöntemi ile elde edilen pozitiflik oranlarının diğer yöntemlere kıyasla yüksek olduğu belirlendi. Sonuç olarak, $beta$ -laktamaz üretimi saptanmasında kullanılan ve nitrosefin hidrolizi temeline dayanan yöntemler ile elde edilen sonuçlar gerek seçilen yönteme gerekse bakteri türüne göre değişebilmektedir. Bu nedenle, $beta$ -laktamaz varlığı değerlendirilecek bakteri türüne göre uygun yöntemin seçilmesi gerekmektedir.

Abstract

Nitrocefin hydrolysis has been widely used as a screening test for the detection of $beta$ -lactamases in several bacterial species. In this study, a comparative evaluation of different nitrocefin hydrolysis methods (namely, nitrocefin disk method; suspension of colonies in nitrocefin solution (500 ug/ml); exposure of nitrocefin solution (50 ug/ml) to sonic extracts prepared after $beta$ -lactamase induction by imipenem (0.25 ug/ml, 2 hrs); exposure of nitrocefin solution to sonic extracts prepared without induction) has been made in 80 Klebsiella pneumoniae. 50 Escherichia coli. 25 Pseudomonas aeruginosa. 25 Staphylococcus aureus isolates which were resistant to ampicillin or other $beta$ -lactam agents. For K. pneumoniae and E. coli isolates, the most sensitive methods were the assays in which sonic extracts were used. Induction of $beta$ -lactamases by exposure to imipenem did not change the positivity rates but increased the time consumption for the above mentioned species. In contrast, for the Pseudomonas aeruginosa strains, induction of $beta$ -lactamases increased 13-lactamase detection. For S. aureus strains positive $beta$ -lactamase result production was higher by the disk rhethod in comparison to other methods. In conclusion, detection of $beta$ -lactamase production by different nitrocefin hydrolysis methods changes according to the test method as well as the bacterial species tested. The most suitable method should be chosen according to the strains in which $beta$ -lactamase production will be determined.