Evaluation of endoscopically guided pre-treatment aerobic microbiology of the middle meatus in chronic sinusitis

Kronik sinüzitli hastalarda tedavi öncesi endoskopik girişim ile alınan orta meatus aerob kültürlerinin değerlendirilmesi

Özet

Kronik rinosinüzit (KS)'in tanı ve tedavisinde, endoskopik kültüre dayalı tedavinin başarı şansının daha fazla olduğu bilinmekle beraber; pekçok merkez, gerek zaman yokluğundan gerekse uygun aygıtların olmaması nedeni ile ampirik tedaviyi tercih etmektedir. Ampirik antibiyotiğin seçildiği protokoller tüm dünyada en sık izole edilen patojenlere göre düzenlenmiş tedavi protokolleridir. Bu çalışmada, KS tanısı almış olan hastalarda, endoskopik orta meatus kültürü ile olası etken patojenleri saptamayı ve bu patojenlerin protokol gereği kullanılan amoksisilin-klavunat aside duyarlılığının araştırılması amaçlanmıştır. Çalışmaya Mayıs 1999-Mart 2000 tarihleri arasında Kocaeli Üniversitesi KBB Polikliniği'ne KS kliniği ile başvuran ve bu tanısı radyolojik olarak desteklenen 44 hasta alındı. Örnekler, vestibüler kontaminasyon olasılığını azaltmak için, riß naza/ endoskop ile nazal ala retrakte edilerek, steril eküsiyon yardımı ile orta meatusta bulunan patolojik sekresyondan alındı. Sürüntü örnekleri Stuart taşıma besiyeri içerisinde en kısa sürede laboratuvara gönderildi. Tüm kültürler aerop bakteri ve mantar besiyerlerine ekildi. Antibiyogramlar Kirby-Bauer disk difüzyon tekniği ile yapıldı. Toplam 44 kültürün 38'inde (%86) üreme oldu ve 49 köken saptandı. En sık izole edilen mikro-organizmalar koagülaz- negatif stafilokoklar (21/49, %42.8), Streptococcus türleri (12/49, %24.4), Staphvlococcus aureus (8/49, %16.3), Pseudomonas aeruginosa (5/49, %10) ve Candida albicans (3/49, %6) idi. Yapılan antibiyogram sonuçlarına göre tedavi protokolünde öngörülen antibiyotiğe direnç saptanan 24 olguda (%54.5) tedavi değiştirildi. Altı aylık kontrollerde tüm olgularda klinik yanıtın devam ettiği görüldü. Streptococcus pneumonia ve Haemophilus influenzae'nın en sık etken olarak kabul edildiği tedavi protollerinin başarılı olma olasılığının yüksek olmadığı anlaşılmıştır. En sık üreyen bakterinin stafilokoklar olması nedeni ile birincil'llaç seçiminde antistafilokoksik etkinliğin gözönünde tutulması gerekmektedir. Ayrıca K-SVn akut ataklarının 'ampirik tedavisinde de yaygın olarak kullanılan amoksisilin-klavulonik aside karşı yüksek direnç bulunmuştur. Sonuç olarak, antimikrobiyal tedavinin mümkünse endoskopik örnek alımınının sonuçlarına göre başlanması, bu mümkün değil ise, her bölgenin kendi patojen listesini ve direnç durumunu çıkararak özel bir protokol hazırlaması gerektiği düşünülmüştür.

Abstract

Although it is known that culture-directed therapy along with surgery increases treatment success; the antimicrobial therapy is usually selected on empirical basis, mostly because of the lack of time and equipment for a proper endoscopy. Therefore, most of the centers follow up the treatment protocols directed against the known sinus pathogens. The purpose of this study was to characterize the bacteriology of outpatient chronic maxillary sinusitis, and argue about the effectiveness of known antimicrobial agents against these microorganisms. A prospective study was carried out on 44 consecutive patients referred to an outpatient clinic at The Kocaeli University Hospital, Department of Oto-Rhino-Laryngology, between May 1999 and January 2000. Swabs of 44 chronically inflamed maxillary sinuses were processed for aerobic bacteria as well as yeast and yeast-like organisms during endoscopy. Antibiograms were carried using Kirby-Bauer disk diffusion technique. Of the 44 total cultures, there were 38 (86.3%) positive cultures yielding 49 isolates. Thirty-two cultures had two or fewer isolates; two cultures had three isolates. The most frequently isolated organisms were coagulase-negative staphylococcus (21 of 49, 42.8%), Streptococcus spp. (12 of 49, 24.4%), Staphylococcus aureus (8 of 49, 16.3%), Pseudomonas aeruginosa (5 of 49, 10.2%) and Candida albicans ( 3 of 49, 6.1%). According to antimicrobial susceptibility testing, therapy in protocol with amoxicillin-clavulanic acid was shifted to an another antibiotic in 24 of the 44 cases (54.5%). Most of the therapy protocols on chronic sinusitis are based on the studies in which Streptococcus pneumoniae and Haemophilus influenzae are known as the most important pathogens. But as Staphylococcus spp. accounted for more than 50% of cases in this study, beta-lactam antimicrobials such as amoxicillin-clavulanate which shows the best activity against pneumococci, Haemophilus influenzae and Moraxella catarrhalis, would not be an appropriate agent and should not be selected as the first drug. In a conclusion, antimicrobial treatment should be based on serial culture and sensitivity results and coordinated with surgical drainage.