Metisiline dirençli Staphylococcus aureus kökenlerinde vankomisin direncinin araştırılması

Investigation of vancomycin resistance in methicillin-resistant Staphylococcus aureus

Özet

Bu çalışmada metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA) kökenlerinde vankomisin direncinin araştırılması amaçlandı. Bunun için 1998-2002 tarihleri arasında Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde yatan hastalardan izole edilen 98 MRSA kökeni çalışmaya alındı. Doksan sekiz kökenin vankomisin direncini saptamak amacıyla agar tarama testi uygulandı. Bunun için 6 ug/mL vankomisin içeren agar plakları kullanıldı. Ardından kökenlerin agar dilüsyon yöntemiyle vankomisin için minimum inhibisyon konsantrasyon (MİK) değerleri belirlendi. Agar tarama testinde herhangi bir üreme gözlenmezken, agar dilüsyon testiyle 98 MRSA kökeninin %100'ü vankomisine duyarlı bulundu. Kökenlerin MİK50 değeri 1 ug/mL, MİK90 değeri 2 ug/mL ve MİK aralığı 0.25-2 ug/mL olarak saptandı. Bu çalışma sonucunda MRSA kökenlerinde vankomisin direnci saptanmadı.

Abstract

The purpose of this study was to investigate resistance to vancomycin in methiciliin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) strains. Between 1998 and 2002,98 MRSA strains isolated from hospitalized patients at the Faculty of Medicine, Celal Bayar University, were studied. Agar screening test was used to determine resistance to vancomycin of 98 MRSA strains and then minimum inhibition consantration (MIC) values for vancomycin of thece strains was investigated by agar dilution method. Agar plates containing 6 ug/mL vancomycin were used in agar screening test. No growth was observed in agar screening test. All 98 MRSA strains (100%) were found susceptible to vancomycin by agar dilution method. MIC50 and MIC90 values were 1 ug/mL and 2 ug/mL, respectively. The MIC range of the strains was determined as 0.25-2 ug/mL. In conclusion, resistance to vancomycin in MRSA strains was not detected.