The Historiography of Public Relations in Turkish Public Relations Books

Özet

Egemen halkla ilişkiler tarih anlatısına yönelik eleştiriler, halkla ilişkiler tarih yazımında yeni yönelimlerin açığa çıkmasına olanak sağlamıştır. Her ülkenin, kendine özgü sosyo-ekonomik, kültürel bağlamının oluşturduğu halkla ilişkiler uygulamalarını gözden geçirerek özgün halkla ilişkiler tarihleri açığa çıkarma çabası bu yönelimlerden en önemlisidir. Bu çalışmanın konusunu, 1967den 2013 yılına kadar Türkçe yazılmış ve Türkiyede tanınmış kitapevlerince basılmış halkla ilişkiler kitaplarında halkla ilişkiler tarihinin nasıl ele alındığının incelenmesi oluşturmaktadır. Çalışma, Türkiye halkla ilişkiler tarihi yazımının genel karakterini ve 2000li yılların sonunda açığa çıkmış olan yeni gelişmeleri okuyucuya sunmayı amaçlamaktadır. Veriler literatür taraması sonucu elde edilerek nicel ve nitel içerik analizi yöntemi ile değerlendirilmiştir. Çalışmanın bulgularına göre, Türkiyede halkla ilişkiler tarih yazımı yeni gelişen bir alan olarak karşımızda durmaktadır. Halkla ilişkiler tarihine yer veren çalışmalar genellikle ABD halkla ilişkiler tarihi üzerine yoğunlaşmış, Türkiye halkla ilişkiler tarihi ya ihmal edilmiş ya da 1960 sonrası gelişmelerle ve öncü çalışmalarının tekrarıyla sınırlandırılmıştır.

Abstract

Criticism on the hegemonic history of public relations (PR) paved the way for the emergence of new approaches to the historiography of PR. The most significant of such approaches is the exposure of genuine history of PR for each country, taking into account the specific socioeconomic and cultural context of each country. This study focuses on the handling of the history of PR in Turkish books on public relations published by prominent publishing houses in Turkey between 1967 and 2013. The study aims at presenting the general characteristics of historiography of PR in Turkey as well as the new approaches that emerged through the end of 2000s. Data was obtained through literature survey and analyzed on a qualitative and quantitative basis using content analysis. According to the findings of the study, public relations history writing is observed as a newly developing area in Turkey. Studies including the PR history are concentrated on the American PR history and the Turkish PR history is either omitted or restricted to the developments after 1960s with the repetition of the pioneer studies.