Resimli ve Temsili Bir Triyalektik Mekân Okuması Olarak Ekümenopolis

Özet

Constantinos A. Doxiadisin Ekümenopolis kavramı, şehirlerin büyüyerek tek bir şehir olacağı tahayyülü üzerine odaklanır. İmre Azemin aynı adlı filmi de bu teorik çerçeveyi, günümüzün neoliberal politikaları sonucu sermayenin önemli bir çekim alanına dönüştürülen kenti, İstanbuldaki yapısal değişimler üzerinden öyküler. Film, kentsel dönüşüm mağdurlarının kent hakkı bağlamında oluşturdukları direnme deneyimin altını çizer. Ekümenopolisi, Gezi öncesi dönemin ruhunu yakalayabilen ve bir anlamda Geziyi öncülleyen film olarak okumak mümkündür. Bizler bu metin çerçevesinde böylesi bir okumayı Henri Lefebvrenin triyalektik mekân analizinin ışığında gerçekleştireceğiz. Filmi, Lefebvrein kentlerin nasıl anlamlandırıldığı, tasarlandığı ve deneyimlendiği konusunda geliştirdiği ve mekânsal pratik, mekânın temsili ve temsilin mekânından oluşan üçlü yaklaşım bağlamında inceleyeceğiz.

Abstract

Constantinos A. Doxiadis s notion of Ecumenopolis implies the enlargement of cities to such an extent that they become a single city without borders. İmre Azem s movie with the same title presents this theoretical framework, the transformation of the city to an important area of capitalist attraction as a result of contemporary neoliberal policies, through the structural changes in Istanbul. The movie highlights the experience of right to the city based resistance of the victims of urban transformation. It is possible to see the Ecumenopolis as the illustration of the zeitgeist of the pre-Gezi period and in a sense foreshadowing the Gezi protests. In the framework of this paper, we will undertake such a reading in the light of Henri Lefebvre s trialectic spatial analysis. The movie will be thus examined through three different dimensions based on how cities are interpreted, designed and experienced; in Lefebvre s terminology through spatial practices, representation of space and space of representation.