Dergiler / İleti-ş-im / 2017 / Cilt: 0 - Sayı: 26
Türk Oksidentalizmi ve Türk Medyasında Batılı Kadınların Temsili
- Dergi
- İleti-ş-im
- Sayfa
- 65–82
- DOI
- —
Özet
“Oksidentalizm”, Batı hakkındaki çeşitli klişeleşmiş imgeler için kullanılan şemsiye bir terimdir. Batılı ahlak standartlarına ilişkin görüşleri, genellikle Batılı kadınlar hakkındaki algı üzerinden oluşturulduğundan tipik olarak cinsiyetlidir. Bu makalede, oksidentalizm bakış açısından Batılı kadınların Türk medyasındaki temsiline bakacağız. Batılı kadınlar Türk erkekleri ile evlenmeyi, Müslüman olmayı ve Türkiye’ye taşınmayı seçtiklerinde olumlu olarak tanımlanmaktadır. Diğer taraftan, bu kadınlar kendi Batılı bağlamlarında tanımlandıkları zaman, genellikle ahlaki ve cinsel açıdan şaşkın ya da aklı karışık olarak resmedilir. Bu makalede Batılı kadınlar hakkındaki bu tanımlamaların, Batıyı ve Batılı kadınları ahlaken ötekileştiren bir Türk oksidentalizmini örneklediği hipotezini geliştirmekteyiz. Araştırma malzememiz bu görüşlerin genellenebilirliği hakkında herhangi bir şey söylemek için yeterli olmayabilirken, en azından bu tür bir oksidentalizmin Türk medyasında var olduğuna dair bir hipotezi doğrulamak ve örneklemek için yeterlidir.
Abstract
“Occidentalism” is an umbrella term for various stereotyped images of the West. It is typically gendered, implying views of Western moral standards that are often filtered through a certain perception of Western women. We will look at the particular case of Turkish media representations of Western women from the point of view of occidentalism. Western women are described in positive terms when they choose to marry Turkish men, convert to Islam, and move to Turkey. On the other hand, when these women are described in their Western context, they are often portrayed as morally and sexually confused. We hypothesize that these descriptions of Western women exemplify a Turkish occidentalism, morally othering the West and Western women. While our material may not suffice to say anything about the representativity of these views, it is at least sufficient to confirm and illustrate a hypothesis that such an occidentalism indeed exists in Turkish media.