GÜNEYDOĞU AKDENİZ'DE ÖNEMLİ TEKTONİK HATLAR

Özet

İnceleme alanında önemli tektonik hatları ortaya çıkarmak amacıyle Bouguer anomalilerine iki farklı istatistik trend analizi uygulanmıştır. Birincisi basit grafik-sayısal yöntemdir. Bu yöntemde Bouguer anomalilerinin doğrudan kullanılması tektonik hatların ortaya çıkarılmasında güvenilir bir yoldur. İkincisi; yerkabuğunun farklı derinliklerinde önemli değişmeleri ortaya çıkarmak amacıyle kalıntı (residual) alanlara uygulanan iki boyutlu otokovarians yöntemidir. İki yöntemin uygulamalarının ayrıntılı irdelenmesi sonucunda, yazarlar, yedi önemli hat tespit etmişlerdir. Bunlar; D-B. K60°DG60°B, K60°B-G60°D, K40°D-G40°B, K30°B-G30°D, K-G ve K20°D-G20°B. K60°B-G60°-D ve K20°D-G20°B yönlerinin yüzeye yakın kayaçları etkilediği tahmin edilirken, diğer yönler, kabuğu derinliklerine kadar etkilemişlerdir.

Abstract

To bring out major tectonic trends, two statistical trend analysis were applied to Bouguer anomalies. First one is a simple graphical-numerical method which is a reliable technique to detect all the tectonic features present. The second method is a two-dimensional autocovariance which is applied to different residual fields in order to detect predominant features at different depths in the crust. By applying the two techniques, authors were able to recognize with a good degree of certainity seven main trend directions: E-W, N60°E-S60°W, N60°W-S60°E, N40°E-S40°W, N30°W-S30°E, N-S, and N20°E-S20°W. Two trend directions, N60°W-S60°E and N20°E-S20°W presumably represent tectonic features that only affect shallow depths, and the rest represent features that affect shallow and deep horizons.