Kentsel Kamusal Mekânlarda Toplumsal Hareketler ve Eylem Pratikleri: İletişim Bilimleri Açısından Otorite Mekânlarına Müdahale Olarak Hrant Dink Eylemleri

Social Movements and Acts in Urban Public Places: Looking at Hrant Dink Protests as an Intervention to the Places of Authority through the Communication Studies Perspective

Özet

Bu çalışmanın hedefi, yurttaşların mücadele biçimlerinin kent alanlarını ne denli farklı kullanabildiklerini iletişim eylemi, katılım ve iletişimsel kent kavramları etrafında anlamaktır. Kentin bu anlamda sunduğu olanaklar ve olanaksızlıklar ele alınırken, iki çelişik durumdan hareket edilecektir: Kentsel mekânın özgürlükçü/ özgürleştirici potansiyeli bir tarafta dururken, tam karşısında da meydanlar da dâhil olmak üzere, sokaklar, kamu binalarının önleri gibi kentsel mekânların birer otorite mekânı olduğu önkabülü durmaktadır Bu otorite mekânları, toplumsal hareketler tarafından direnişlerin ana sahnesi haline getirilirken, kent mekânlarının, yeni iletişim alanları açmak bakımından da mücadele konusu olduğu, ileri sürülecektir. Çalışmada, iletişimsel kent kavramının içerdiği tüm esaslar, toplumsal hareketlerin çatışmacı karakteri ile kent sahnelerinin çatışma alanları olduğu noktasından hareketle, Hrant Dinkin öldürülmesiyle başlayan eylemler süresince ele alınıp yorumlanmıştır. Böylece kent alanları, eylemci yurttaş topluluklarının temel ifade alanları, yurttaşların farklı iletişim biçimleriyle konuştuğu ve itiraz ettiği, hak aradığı bir politik katılım alanı ve iletişim eylemi ortamı olmuştur. Bu süreçte dikkat çekici olan, kentin iletişimsel olanaklarının buna özgürce izin vermesi değil, yurttaşların tüm kısıtlamalara ve engellere rağmen, kentin iletişimsel ortamlarını kullanarak kendilerine alan açmalarıdır.

Abstract

This paper attempts to comprehend the varying ways that civic struggles use urban spaces within the conceptual framework drawn by the contents of communicative action, participation and communicative city. While the possibilities and impossibilities that the city contains in this context are taken into consideration, a contradiction within the city will be the starting point: While there stands emancipatory/emancipative potential on one hand, on the contrary, there exists the premise that the urban spaces (i.e. squares, streets, periphery of public facilities) are places of authority. The paper argues that, as these places of authority are used as the main stage of resistance by the social movements, they become the subject of struggle in terms of opening new terrains of communication. The essentials of the communicative city are considered in the study within the time period starting from the Hrant Dink s murder, suggesting that social movements are conflicting in nature and the stages of the city are areas of struggle. This suggestion implies that the urban spaces are the main areas of expression for civic struggle where people are able to speak, oppose and seek rights through varying means of political participation and communicative action. What is remarkable here is how people open themselves these areas despite all barriers and restrictions via using the contexts of communicative city