Kur'ân ve Sünnet ışığında Firavun'un İmânı meselesi

Özet

Bütün peygamberler gönderildikleri ümmetlere yüce Allaha iman etmeyi tebliğ etmekle emir olunmuşlardır. Davetlerine icabet edenler iman etmiş, etmeyenler iman etmemiş hükmünü almışlardır. Hayatın son anlarında iman ettim diyenler Firavun örneğinde olduğu gibi müfessirleri manalandırma açısında akaid âlimlerini de hayatın son anlarında iman edenlerin imanlarının sıhhati açısından ilgilendirmiş bu konuya hasredilen çok sayıda eser verilmesine sebebiyet vermiştir. Meseleye son nefeste imanın sahih olması açısından bakanların bazıları Firavunun imanına kabul olunma şartlarına uygun bir imandır hükmünü vermişler. Diğer akaid uleması ve tefsir ilmindeki esasları dikkate alanlar ise, Kurân-ı Kerîmdeki üslûbun imanın kabul olmadığına açık delaleti olduğunu ifade etmişlerdir. Mesele akaid ilminin müsellem kurallarıyla tefsir ilminin müsellem kurallarının iman-küfür sınırına tatbiki açısından güzel bir örnektir. Makalede tefsir ilminin gerekleri açısından firavunun imanının kabul olunmadığı görüşü tercih edilmiş ve delillendirilmiştir.

Abstract

All the prophets were ordained to invite their people to whom they were sent to believe in Allah. Those who accepted their invitationbecame believers, and those who did not were considered as unbelievers.Issue of the people who said that they came to believe at the end of their life concerned exegetes in terms of the meaning of the related verses, and the theologians in terms of the status of the people in question; and as a consequence a considerable amount of work on the issue was written. Some of the scholars who discussed thesubject in terms of validity of the belief at the end the life consideredPharaoh s belief as valid. Other theologians and those who took tenets of exegesis into consideration said that the wording and style in the Qur an indicates that his belief was consideredinvalid. The problem is an excellent example in terms of the application of tenets of theology and exegesis on the border of belief and disbelief. In the present article the opinion that Pharaoh s belief was not accepted was preferred because of the requirements of exegesis, and this option was supported with evidence.