Osmanlı Türkiyesinde Eşkiyalık Faaliyetlerini Önlemeye Yönelik Alınan Tedbirler Ve Uygulanan Cezalara Dair Gözlemler: Maraş Eyâleti Örneği (1590-1750)

Measures Taken to Prevent Acts of Banditry in the Ottoman Empire and an Assessment of Imposed Penalties: A Case Study of The Province of Maras, C. 1590-1750

Özet

Eşkıyalık, genelde silahla veya başka bir şekilde zor kullanmak suretiyle yol kesip baskın yaparak mala, cana tecavüz, kamu düzeni ve güvenliğini ihlâl olarak tanımlanmaktadır. Bu makale 16. Yüzyılın sonundan 18. Yüzyıl ortalarına kadar Maraş eyâletinde görülen eşkıyalık hareketlerine yönelik alınan tedbirler ve uygulanan cezaları merkez-taşra ilişkileri bağlamında mevcut literatürü arşiv kaynakları ile birlikte ele alıp incelemekte ve böylece Osmanlı Devleti'nin "değişim ve dönüşüm asrında" içerisinde bulunduğu genel durumu daha iyi anlamamıza katkı sağlamaktadır

Abstract

Bandit means an armed thief who is usually a member of a band. Banditry, often by force or otherwise cause a gun raided a trowel cut, rape, defined as a violation of public order and safety. Basing on the first hand archival sources held in İstanbul this article intends to examine the measures taken to prevent banditry and that of imposed fines in the context of central-periphery relations in the Ottoman province of Maras from the late sixteenth to mid- eighteenth centuries. It contributes to get a better understanding of the overall situation in an age of “change and transformation” in the Ottoman Empire