Gastrointestinal kanamalarda mezenterik anjiyografinin yeri

Özet

Amaç: Gastrointestinal kanama nedeniyle yapılan mezenterik anjiyografilerin retrospektif olarak değerlendirilmesi ve anjiyografik olarak uygulanan tanı ve tedaviye yönelik girişimlerin sunulmasıdır. Gereç ve Yöntem: Gastrointestinal kanama ön tanısı ile mezenterik anjiyografi ve gereklilik halinde embolizasyon istemi yapılarak radyoloji kliniğine gönderilen 14 ol- guda yapılan 20 mezenterik anjiyografinin bulguları retrospektif olarak değerlendirildi. Anjiyografide aktif ekstravazasyon saptanan olgularda süperselektif embolizasyon ya da vazopressin infüzyonu uygulandı. Ekstravazasyonu görülmeyen ancak klinik olarak aktif kanama şüphesi yüksek olan olgularda provokatif anjiyografi uygulandı.Bulgular: Olguların tümünde transfüzyon gerektiren aktif ya da kronik intermittan gastrointestinal kanama mevcuttu. Yedi olguda endoskopi ile kanamanın kaynağı saptanamamış ya da kanama kontrol edilememişti. On olguda sintigrafide aktif kanama yeri belirlenmişti. On olguda çekilen oniki mezenterik anjiyografide aktif ekstravazasyon görülmedi. Beş olguda provokatif anjiyografi uygulandı ve birinde aktif ekstravazasyon saptandı. Aktif ekstravazasyon saptanan sekiz olgunun altısında süperselektif embolizasyon ve bir olguda vazop- ressin infüzyonu uygulandı. Aktif ekstravazasyon nedeniyle süperselektif embolizasyon uygulanan olgularda teknik başarı % 100 idi, ancak bunların ikisinde klinik olarak devam eden kanama bulguları nedeniyle cerrahigirişim uygulandı. Sonuç: Mezenterik anjiyografi gastrointestinal kanamanın tanı ve tedavisinde önemli rol oynar. Anjiyografide aktif ekstravazasyon gösterilebilen olgularda süperselektif embolizasyon ve vazopressin infüzyonu etkin tedavi yöntemleridir.

Abstract

Purpose: To retrospectively evaluate the mesenteric angiographies performed for gastrointestinal bleeding and to present diagnostic and therapeutic angiographic interventions. Materials and methods: The findings of 20 mesente- ric angiograms in 14 gastrointestinal bleeding patientwho were referred to radiology department for mesenteric angiography and possible embolization. Patients who had active extravasation of contrast at angiography underwent superselective embolization or vasopressin infusion. Provocative angiography was per- formed in patients who failed to show active extravasation but had a high clinical suspicion of active bleeding. Results: All of the patients had active or chronic intermittent gastrointestinal bleeding which necessitatedtransfusion. In seven patients endoscopy failed to demonstrate or control the source of bleeding. Scintigraphy revealed the site of bleeding in ten patients. Twelve angiograms in ten patients showed no extravasation of contrast. Provocative angiogram was performed in five cases and induced active bleeding only in one. Among eight patients with active extravasation six underwent superselective embolization and one vasopressin infusion. Technical success rates were 100 % in patients who had superselective embolization; however, two of these underwent surgery due to clinically continued bleeding.Conclusion: Mesenteric angiography has an important role in the diagnosis and treatment of gastrointestinal bleeding. In patients with active extravasation at angiography superselective embolization and vasopressin infusion are effective treatment methods.