LARENGEAL TRAVMA SONRASI HAYATI TEHDİT EDEN PNÖMOMEDİASTİNUM

Önder İHVAN, Ayşegül VERİM, Lütfü ŞENELDİR, Barış NAİBOĞLU, Sema TOROS ZER, Fatma GÜLÜM, İVGİN BAYRAKTAR, Hakan GEDEN

Özet

Larengeal travmalar mandibula, sternum ve sternokleidomastoid kasın korumasından dolayı ender görülen ancak ciddi ölümcül olabilecek yaralanmalardır. Travmanın şekil ve şiddetine, yaşla birlikte larenks elastikiyet ve kemikleşmesine bağlı olarak bu yaralanmalar, tiroid kıkırdağın basit kırıklarından, kıkırdak ayrılmaları, endolaringeal mukozal yırtıklar veya larengotrakeal ayrışmalar, bunlara eşlik eden ödem hematom ve üst hava yolunun bütünlüğünün kaybına kadar değişen aralıkta olabilir. Servikal subkutanöz amfizem, üst hava yolu bütünlüğünün kaybı ile ilişkilidir. Hava miktarı hafif bir yumuşak doku amfizeminden masif pnömomediastinumakadardeğişebilir. Klinisyen minimal ses değişikliği ve hafif ağrı şikayeti ile gelen laringeal travmalı hastada çok dikkatli olmalı; dakikalar,saatler içinde olası meydana gelebilecek solunum sıkıntısı açısından hastayı yakından takip etmelidir. Larengeal travmadan şüphe edilen hastada öncelikle hava yolunun stabilitesi sağlanmalı, fonksiyonun kazanılması ile hayatın korunması amaçlanmalıdır. Tedavi seçeneklerikonservatifyaklaşımlardan cerrahi girişime kadar uzanan çeşitli öğeleri içermektedir.

Abstract

Because of under the protection of mandible , sternum and sternocleidomastoid muscle laryngeal traumas are rare but potentially lethal injuries. Depending on the amount and type of force and the degree of ossification with elasticity of the larynx accordingage, this may result in a variety of injury patterns. These injuries may range from a simple cartilaginous fracture of thyroid cartilage with cartilaginous displacement, cartilaginous defect, endolaryngeal mucosal disruption, or laryngotracheal separation, oedema, hematoma and upper airway obstruction problems accompanying. Cervical subcutaneus amphysem is releated withdamage of upper airway integrity. The amount of air could change between a minimal tissue amphysem to massive pneumomediastinum. The clinician should have a high suspicionlaryngeal trauma patients and should closely follow because of probable respiratory distress occur in minutes or hours. When evaluatingpatient with suspected laryngeal trauma,stability of the airway must first be established and to gain the function and to protectlife must be aimed. Management of laryngeal trauma may include various items ranging from conservative approaches to surgical treatments. to the for the the the