Desing and outcome of genetic predictions for growth and development of Tribolium castaneum across divarse environments: I. genetic groups in animal model

Tribolum castaneum'ların büyüme ve gelişme özelliklerinin genetik unsurlarının farklı çevrelerde tahmini: I. Hayvan modelinde genetik grup

Özet

Tribolium castaneum (un kurdu)'ların pupa ağırlıklarını artırmaya yönelik seleksiyonun etkisi, 2x2 faktöriyel deneme düzeninde araştırıldı; çevre şartları 1) %67 nispi nem ve %5 maya ile zenginleştirilmiş buğday unu, 2) %67 nispi nem ve buğday unu, 3) %85 nispi nem ve %5 maya ile zenginleştirilmiş buğday unu, ve 4) %85 nispi nem ve buğday unu. Her bir çevrede en iyi performans gösteren erkek birey hem kendi çevresinde yetiştirilmiş hemde diğer çevrelerde yetiştirilmiş dişi bireylerle çiftleştirilmişlerdir. Diğer erkek bireyler sadece kendi yetiştirildikleri çevre şartlarında yetiştirilen dişi bireylerle çiftleştirilmişlerdir. Her bir çevre şartında elde edilen veriler, derivative-free maximum likelihood yöntemi kullanılarak ayrı ayrı analiz edildiler. Analizde kullanılan modelde, tespit edilemeyen ebeveynler için genetik grup etkisinin de bulunması gerektiği sonucuna varılmıştır. Tespit edilemeyen ebeveynler (babalar) analiz modelinde genetik grup etkisi olarak yer almadığı takdirde, hayvan modeli (animal model) eklemeli genetik varyasyonu olduğundan çok daha düşük olarak tahmin etmektedir.

Abstract

A 2-by-2 factorial design of environmental treatments was used to study the effects of selection for increased pupa weight of Tribolium castaneum in different environmental settings (67% relative humidity [RH] - 5% yeast-fortified whole wheat flour; 67% RH-flour diet; 80% RH - 5% yeast-fortified diet; and 80% RH - flour diet). The best male from each environment was mated to females in every environment. Other males were mated to females within their environment of birth. Data were analyzed within each environment by using multitrait derivative-free restricted maximum likelihood procedures. Genetic groups to account for unknown ancestors were shown to be necessary components of the model for genetic prediction. Estimates of additive genetic variance from animal models seriously underestimate the true additive genetic variance if imported sires are not assigned to groups as unknown parents.