Eskizden Mimari Üretime/Tasarım Süreci: Deneysel Bir Stüdyo Pratiği

Özet

Bu metnin amacı, eğitimci-mimar tarafından üretilen fikir eskizlerinin mimarlık öğrencileri tarafından mimari bir kompozisyona ne denli dönüştürülebildiği ve bütüncül bir sonuç ürünü elde etmede tutarlı ilişkilerin nasıl kurulduğunun saptanmasıdır. Yöntemden önce metin kurgusu, mimari eskiz ve biçimlerin algılanması üzerine kısa bir literatür açılımı gerçekleştirmiştir. Mimari stüdyo eğitiminin bir parçası olan yöntem, eğitimci-mimar tarafından anlık olarak her bir öğrenci için ayrı ayrı yapılan eskizlerle başlamaktadır. Tasarım sürecindeki beklenti, başlangıçtaki fikir eskizinden tutarlı bir ilişkiler ağını tanımlayan bütüncül bir sonuç ürün geliştirmeleridir. Verili tasarım bilgisinin sonuç ürüne ulaştırılması amacıyla protokol grubuna 6 saatlik süre verilmiş ve son aşama olarak, 6 saatlik deneyimini kayıt altına alan yazılı bir rapor hazırlamaları istenmiştir. Sonuçta, “eskizi bağlamsal-biçimsel öğeleriyle yorumlayanlar” ve “eskizin çizgisel karakterinden ayrıksı durumlar ortaya çıkaranlar” olarak iki yönelim grubu saptanmıştır ve fakat iki farklı yönelime rağmen fikir eskizini anlamlandırma-algılama-kavrama aşamasında benzer analojik araçlardan yararlanıldığı ortaya çıkmıştır. Bu çalışma aracılığıyla daha öncesinde tasarım stüdyolarında eskiz sürecini kendi pratikleriyle kullanan ya da etüt sürecinde yine üçüncü boyuta geçişi maketlerle deneyleyen öğrenci grubu, eğitimci-mimar tarafından üretilen eskizin çizgisel-bağlamsal-biçimsel örgüsünü çeşitli mekânsal çakışımlarla ele almış ve bu noktada mimari üretimin farklı yönelimlerini keşfetmiştir.

Abstract

The purpose of this text is to determine how the architectural sketchesproduced by the educator-architect can be transformed by architecturestudents into an architectural composition and how coherent relationshipsare established in achieving a holistic outcome product. The method,which is a part of the architectural studio education, starts with thesketches made by the educator-architect instantly for each studentseparately. The expectation in the design process is a holistic outcomeproduct development that defines a coherent network of relationshipsfrom the initial idea sketch. As a result, two groups of orientations wereidentified as “the ones interpreting the sketch with contextual-formalelements” and “those who created separate situations from the linearcharacter of the sketch” but despite similar orientations, it was found thatsimilar analogy tools were used in the meaning-perception-comprehensionphase of the idea sketch. Through this study, the group of students whopreviously used the sketch process in their design studios with their ownpractices or experimented with the transition to the third dimension withmodels by using the sketch process, handled the linear-contextual-formalpattern of the sketch produced by the educator-architect and discovereddifferent orientations of architectural production at this point.