Remifentanil ve deksmedetomidinin trakeal entübasyonlarda oluşan hemodinamik yanıtın kontrolü ve entübasyon kalitesi üzerine etkileri

The effects of remifentanile and dexmedetomidine to controle the cardiovascular response to tracheal entubation and the quality of tracheal entubation

Havva SAYHAN, Melek ÇELİK, Aydemir YALMAN, A. Esra SAĞIROĞLU, Sibel YAŞAR, Arzu İTİLLİ

Özet

Çalışmamızda anestezi indüksiyonunda uygulanan remifentanil ile deksmedetomidinin, trakeal entübasyonda oluşan hemodinamik yanıtın kontrolü ve entübasyon kalitesi üzerine etkilerinin karşılaştırılması amaçlandı.ASA I-II sınıfında normotansif 60 olgu çalışmaya alındı. Başlangıç sistolik, diyastolik, ortalama arter basıncı (SAB, DAB, OAB), kalp atım hızı (KAH) ve periferik oksijen satürasyonu (SpO2) değerleri (t0) kaydedildi. Grup R’de remifentanil 2 µg kg-1 dozunda 2 dk. içinde, Grup D’de deksmedetomidin 1 µg kg-1 dozunda 10 dk. içinde infüze edildi. Ajanların uygulamasından 90 sn sonra 5 mg kg-1 tiyopental sodyum, 0.1 mg kg-1 vekuronyum iv bolus olarak uygulandı, olgularda 90 sn sonra endotrakeal entübasyon gerçekleştirildi. Entübasyon şartları modifiye McNeil ve ark. skorlama sistemine göre değerlendirildi. Anestezi idamesi % 1 sevofluran ve N2O-O2 (% 66-34) karışımı ile sağlandı. SAB, DAB, OAB, KAH ve SpO2 ölçümleri, Remifentanil veya deksmedetomidin uygulamasından 60 sn sonra (t1), indüksiyon uygulamasından 60 sn sonra (t2), entübasyondan işleminden 60 sn sonra (t3), entübasyondan 5 dk sonra (t4) olarak tekrarlandı.Gruplar arasında demografik verilerde farklılık yoktu. İstatistiksel olarak Grup D’nin t2 ve t3 SAB, DAB ve OAB değerleri Grup R’den anlamlı yüksek (p

Abstract

In our study, the aim was to compare the effects of remifentanile and dexmedetomidine to controle the cardiovascular response to tracheal entubation and the quality of tracheal intubation.Sixty ASA I-II patients were included into the study. The baseline values of systolic, diastolic and mean arterial pressures (SAP, DAP, MAP), heart rate (HR) and peripheric O2 saturation (SpO2) (t0) were recorded. Infusion of remifentanile 2 µg kg-1 was administered in 2 minutes in Group R and dexmedetomidine 1 µg kg-1 was administered in 10 minutes in Group D. After infusions of the agents, tiyopentale sodyum 5 mg kg-1, vecuronium 0.1 mg kg-1 given iv. Intubation was performed ninety seconds after the induction. The quality of tracheal intubation was evaluated by using McNeil systeme score. Anaesthesia was maintained with sevoflurane % 1 and N2O-O2 (% 66-34). SAP, DAP, MAP, HR and SpO2 were measured at the following times: 60 s. after the infusions of remifentanile and dexmedetomidine (t1), 60 s. after induction (t2), 60 s. after intubation (t3), and after 5 min. after induction (t3).There were no difference in the demographical data between the groups. SAP, DAP, MAP values was significantly higher at t2 and t3 in Group D, compared to Group R. HR value at t1 was lower in Group D, there was no difference in SpO2 values. The ratio of difficult mask ventilation was higher in Group R, the ratio of cough during intubation was higher in Group D. There were no differences in jaw relaxation and vocal cord position between groups. The quality of tracheal intubation score was higher in Group R.As a result, remifentanile 2 µg kg-1 was more effective to controlle the cardiovascular response associated with intubation and to the quality of tracheal intubation.