ABDÜLHAK İBN SEB’İN VE TASAVVUFÎ DÜŞÜNCELERİ

Özet

İbn Seb’in doğu ve batı felsefe gelenekleriyle tasavvuf düşüncelerini harmanlayıp “el-vahdetü’l-mutlaka” ismini verdiği bir sistem kurmuştur. Bu sistem, İbn Meserre tarafından temelleri atılan Endülüs tasavvuf felsefesinin son halkasını oluşturur. Şeyhü’l-İşrâk Sühreverdî-i Maktûl ve Şeyh-i Ekber İbnü’l-Arabî tarafından geliştirilen felsefî tasavvufun son müstakil temsilcisi olan İbn Seb’in, kendisinden önceki din âlimleri ve filozoflara yönelttiği tenkitlerde bazen insaf sınırlarını aşmıştır. Sûfîlere daha yakın bir yaklaşım göstererek, amelî tasavvufa büyük bir önem atfetmiştir

Abstract

Ibn Sab'in established a system named “al-wahdat al-mutlaka” (absolute unity) by combining eastern and western philosophical traditions with mystical thoughts. This system is the last ring of Andalusian mystical philosophy laid by Ibn Masarra. Being last independent representative of philosophical mysticism developed by Shaykh al-Ishraq Suhrawardi al-Maqtul and Shaykh al-Akbar Ibn alArabi, Ibn Sab’in, sometimes exceeded the limits of mercy by criticizing his predecessor philosophers and religious scholars. Showing a closer approach to the Sufis, he attributed great importance to practical Sufism

Anahtar kelimeler: İbn Seb’in, el-Vahdetü’l-Mutlaka, Tasavvuf Felsefesi, Rahmet, Tövbe, Zikir