Mükemmeliyetçiliğin yarım bıraktığı şiirler

Özet

Yahya Kemal Beyatlı, şiirde mükemmel yapılar kurmayı poetik bir ilke olarak belirlemiş bir şairdir. Yahya Kemal’de mükemmeliyet düşüncesini, Paris’te kaldığı yıllarda yakından tanıdığı modern Fransız şiiri ve yeni bir dikkatle okuyup yorumladığı divan şiiri hazırlamıştır. Mükemmel yapılı şiirler kurmak isteyen şair, başka şairlerin bazı mısralarını mükemmeliyet düşüncesiyle tashih etmiştir (düzeltmiştir). Aynı düşünce kendinin bazı şiirlerinin yarım kalmasına da yol açmıştır. Bu yazıda önce Yahya Kemal’de mükemmeliyet düşüncesini hazırlayan etkenlere dikkat çekilecek; ardından başkalarının şiirlerini düzeltirken hangi noktalara yoğunlaştığı gösterilecek; sonra da yarım kalmış şiirlerinin, şairin çalışma biçimi ve şiiri görüşü hakkında sunduğu göstergeler yorumlanacak ve onun ilhamı değil, çalışmayı öne çıkaran bir şair olduğu sonucuna ulaşılacaktır.

Abstract

Yahya Kemal is a poet who adopted making up perfect structures in poems as a poetic principle. What formed the perfectionist idea of Yahya Kemal was the modern French Poetry which he was closely acquainted with during the years he lived in Paris, and the Ottoman (Divan) Poetry that he read and interpreted with reconsiderations. The poet, wishing to make up perfect structures, made amendments in some verses of other poets for the sake of perfectionism. The same idea interrupted some of his poems as well. This study aims to point out the factors forming the perfectionist idea of Yahya Kemal, to show the points he particularly focused on when making amendments in the poems of other poets, and finally to interpret the indicators put forth in his interrupted poems about the poet’s working manners and view of poetry, coming to the point that he is a poet who regards working rather than inspiration.