The Dialectics of Post-Modern Urbanism: Allegory, History, Memory, and Flexible Accumulation

Post-Modern Kent Fikrinin Diyalektiği: Alegori, Tarih, Hafıza ve Esnek Birikim

Özet

Bu makale postmodernizm adıyla tanınan tarihsel/coğrafi fenomenler bütününün esasında ürünü olduğu kırılmanın ve inkîtanın kuramsal ve retorik tartışmalarını inceler. Akademik tartışmalar ve postmodern kent düşüncesinin diskursif kurucu metinlerinde belirlenen safları ve muarızları takip ederek mahut bir sınır fikrini aşmayı hedefleyen bu yazıda, zıt kutupların doğduğu ve hepsinin kökenini teşkil eden mekân fikri ele alınmaktadır. Postmodern kent fikrinin alegorik doğasına ve postmodernizmin neşet ettiği bu doğanın erken tartışmalarına dair eleştirel bir bakışa dayanan yazı, öncelikle bilgi ve iktidar sorunun bir problematik kümesi olarak ele alır. Bunun üzerinden ise, modernlik tecrübesini sınayan mekânsal bir ürün olan hafızanın inşasını bir diğer sorunsal kümesi olarak tasvir eder

Abstract

This essay examines theoretical and rhetorical appurtenances exposed by the rupture inherent in the historico/geographical phenomenon known as postmodernism. Traversing the barrier between academic writings and discursive meanderings of a wide variety of the proponents, as well as critiques of postmodern urbanism, I intend to locate the place of postmodern problematic in a dialectical impasse. The essay forays into the allegorical nature of postmodern urbanism and extends a critical gaze to the earlier debates surrounding postmodernism. In this paper, it is argued that to two sets of questions need to be dealt with before coming up with a successful refutation of postmodernism. The first set is related to the reproduction of knowledge and power, and the second set foregrounds the break within the dialectical paradigm that defined the experience of modernity, i.e. memory