Dergiler / FLSF (Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi) / 2020 / Cilt: 15 - Sayı: 30
ALTIN BİR ELMA? ÇAĞDAŞ ARAPÇA VE TÜRKÇE ARAŞTIRMALARDA LEO STRAUSS'UN ALGISI ÜZERİNE
- Sayfa
- 177–194
- DOI
- —
Özet
Leo Strauss (1899-1973), 20. yüzyılın önemli siyaset felsefesi düşünürleriarasında yapılacak sıralamada en üstte yer alır. Strauss, ezoterik yazını yenidenkeşfetmesinin yanı sıra, en ünlü önermelerinin birçoğunu Orta Çağ Müslümanfilozoflarını okumasına borçlu olduğunu itiraf eder. Gerçekten de Strass'unfelâsifede temellenişi o kadar derindir ki, takipçilerinin yanı sıra eleştirmenleritarafından da "Farabici" olarak nitelendirilmiştir. Böyle olduğu halde, Müslümanbilim dünyası Strauss'un yazılarına dikkate değer ölçüde ilgi göstermemiştir.Belki daha da şaşırtıcı olan, Strauss'un yazıları üzerine yapılan neredeyse tümArapça veya Türkçe araştırmaların onun Batı felsefesi analizlerine odaklanması,düşüncesinde önemli etkisi olan Müslüman felâsife hakkındaki tartışmalarınıgörmezden gelmesidir. Bu makale, Strauss'un çalışmalarının Arapça ve Türkçeolmak kaydıyla güncel bilimsel araştırmalarda nasıl ele alındığını; onundüşüncesinin şimdiye kadar hangi yönleri ile dikkat çektiğini ve hangi önemliyönlerinin hâlâ araştırılmaya değer olduğunu incelemeyi amaçlamaktadır.
Abstract
Leo Strauss would rank high on any list of the most influential scholars of political philosophy in the 20th century. Moreover, he ascribed many of his most famous insights, including the rediscovery of esoteric writing, to his reading of medieval Muslim philosophers. Indeed, Strauss' grounding in the falasifa was so profound that he has been called a "Farabian" by followers and critics alike. And yet his writings have received remarkably little scholarly attention in the Muslim world. Even more surprisingly, almost all the Arabic and Turkish studies of his writings that do exist have focused on his analyses of Western philosophy, while ignoring his discussions of the Muslim falasifa who had such a great influence on him. This article will review the treatment of Strauss' work in Arabic and Turkish scholarly literature in order to assess which aspects of his thought have captured the most attention so far, and which important aspects remain to be investigated