Ekstrakorporeal Manyetik İnnervasyonun Stres İnkontinans ve İnme ileİlişkili Üriner İnkontinans Üzerindeki Etkilerinin Karşılaştırılması

Comparison of the Effects of Extracorporeal Magnetic Innervation on Stress Incontinence and Stroke Related Urinary Incontinence

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, ekstrakorporeal manyetik innervasyon [extracorporeal magnetic innervation (EXMI)] tedavisinin stres inkontinans ve inme sonrası üriner inkontinans üzerindeki etkilerini karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntemler: Bir yıl süreyle (Ocak 2018-Ocak 2019) EXMI tedavisi alan 19 stres inkontinans ve 10 inme sonrası inkontinansı olan kadın hastanın, kayıtları geriye dönük olarak incelendi. EXMI tedavisi her hastaya 12 seans (haftada 2 kez, 6 hafta) olarak uygulandı. Hastalar tedaviden önce ve sonra genel inkontinans şiddeti için vizüel analog skala (VAS), idrar semptomları için 10 puanlık bir analog skala (noktüri, dizüri, öksürük, hapşırma, gülme ve yürüme ile inkontinans) ve hastaların yaşam kalitesini değerlendirmek için Ürogenital Distres Envanteri [Urogenital Distress Inventory (UDI-6)] ve İnkontinans Etki Anketi [Incontinence Impact Questionnaire (IIQ-7)] uygulandı. Bulgular: Başlangıç VAS, UDI-6, IIQ-7 ve idrar semptom şiddeti skorları (noktüri, dizüri, öksürme ile inkontinans, hapşırma, gülme ve yürüme) gruplar arasında anlamlı farklılık göstermedi (p>0,05). Her iki grupta tedavi öncesi ve sonrası karşılaştırmalarda; VAS, UDI-6, IIQ-7, öksürme, hapşırma, gülme ve yürüme ile inkontinans skorlarında anlamlı düşüşler görüldü (p

Abstract

Objective: The aim of this study was to compare the effects of extracorporeal magnetic innervation (EXMI) treatment on stress incontinence (SI) and post-stroke urinary incontinence (PSUI). Material and Methods: A retrospective examination was made of the records of 19 female patients with SI and 10 female patients with PSUI who received EXMI treatment for a period of 1 year (January 2018-January 2019). EXMI treatment was applied to each patient for 12 sessions (twice a week, 6 weeks). Patients were assessed with a visual analog scale (VAS) for general incontinence severity, a 10-point analog scale for urinary symptoms (nocturia, dysuria, incontinence with coughing, sneezing, laughing and walking), the Urogenital Distress Inventory (UDI-6) and the Incontinence Impact Questionnaire (IIQ-7) to assess quality of life of the patients before and after treatment. Results: Baseline VAS, UDI-6, IIQ-7 and urinary symptom severity scores (nocturia, dysuria, incontinence with coughing, sneezing, laughing and walking) were not significantly different between the groups (p>0.05). In the pre and post-treatment comparisons within both groups, there were observed to be significant decreases in the VAS, UDI-6, IIQ-7, incontinence with coughing, sneezing, laughing and walking scores (p