Dergiler / Fırat Üniversitesi Sağlık Bilimleri Tıp Dergisi / 2013 / Cilt: 27 - Sayı: 2
The effect of short-term antidepressant treatment on serum levels of nesfatin-1, nitric oxide and ghrelin in patients with major depressive disorder
- Sayfa
- 69–73
- DOI
- —
Özet
Amaç: Son zamanlarda yapılan çalışmalar majör depresif bozukluğu (MDB) olan hastalarda nesfatin-1, nitrik oksit (NO) ve ghrelin hormonlarının önemli etkilere sahip olduğunu göstermiştir. MDB tedavisinin etkinliğinde nesfatin-1, nitrik oksit ve ghrelinin olası rollerini anlamak için depresif hastalarda bu parametrelerin kısa ve uzun dönem venlafaksin tedavisindeki etkileri değerlendirilmelidir. Gereç ve Yöntem: Toplam 60 kişi (20 MDB hastası, 40 sağlıklı kontrol) çalışmaya dahil edildi. Venlafaksin (3 ay boyunca günde 225 mg) hastalara verildi. Açlık kan örnekleri çalışmanın başlangıcında ve 3 ayın sonunda alındı. Biyokimyasal parametreler, serum nesfatin-1, nitrik oksit ve ghrelin düzeyleri analiz edildi. Bulgular: Üç aylık tedavi sonunda hastaların prognozu HAM-D ölçeği ile değerlendirildi, 36.6±1 den 15.9±0.6 (P=0.04)’e doğru iyileşmeler gözlendi. MDB hastalarında tedavi sonrasında nesfatin-1 (P=0.001) ve ghrelin (P=0.001) düzeyleri anlamlı oranda azalırken, nitrik oksit düzeyi (P=0.04) anlamlı oranda artmıştır. Sonuç: Venlafaksin tedavi sonrasında HAM-D ölçeğindeki ilerlemeye ek olarak nesfatin-1’in azalarak nitrik oksitin ise artarak normal değerlere doğru düzelmesi tedavi cevabının değerlendirilmesinde önemli bir kriter olabilir.
Abstract
Objective: Recent studies have shown that major depressive disorders (MDD) have important effects on nesfatin-1, nitric oxide (NO) and ghrelin hormones. To understand the possible roles of nesfatin-1, NO and ghrelin on effectiveness of MDD treatment, the effects of short-term antidepressant venlafaxine treatment on these parameters in patients with MDD were evaluated. Material and Methods: Sixty subjects (20 MDD patients and 40 healthy controls) enrolled in the study. Venlafaxine (225 mg/day for 3 months) was given to patients. Fasting blood samples were taken at onset of the study and at the end of the 3 months. Biochemical parameters, serum ghrelin, nesfatin-1 and NO were analysed. Results: After 3 months treatment, the patients prognosis, evaluated by the HAM-D scale, improved from 36.6±1 to 15.9±0.6 (P=0.04). Nesfatin-1 (p=0.001) and ghrelin (P=0.001) levels decreased and NO levels increased significantly (P=0.04) after treatment in MDD patients. Conclusions: Decreased nesfatin-1, and increased NO levels comparing to their normal levels after venlafaxine application could be an important criteria to evaluate patients’ response to treatment and also prognosis in addition to the improvement of HAM-D scales.