Üst Çenede Split Kret Tekniği Kullanilarak Yapilan Implant Tedavisinin Değerlendirilmesi

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, üst çenede split kret tekniği ile aynı anda implant uygulanan hastalarda tedavideki başarının protetik restorasyon tipine göre karşılaştırılması ve değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntem: Bu restrospektif çalışmaya yaşları 39-72 arasında değişen 19 hasta dahil edilmiştir. Maksillada yetersiz alveolar genişliği olan hastalara split kret tedavisi ile implant cerrahisi uygulanmış ve daha sonra protetik restorasyonu yapılmıştır. Hastalar uygulanan protez tipine göre sabit (Grup 1) veya hareketli (overdenture) (Grup 2) olarak 2 gruba ayrılmıştır. Grup 1’ deki 10 hastaya 31 adet, Grup 2’ deki 9 hastaya 36 adet olmak üzere toplam 67 adet implant uygulanmıştır. Hasta takip dosyalarından elde edilen klinik bulgular olan implant sağ-kalım oranı, protetik komplikasyon varlığı ve implant başarı oranı değerlendirilmiştir. Radyografik kayıtlardan ise marjinal kemik kaybı değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmamızda Grup 2’deki marjinal kemik kaybı miktarı Grup 1 den yüksek bulunmuştur. Bununla birlikte protetik komplikasyon, implant kaybı ve implant başarı oranı açısından her iki grupta benzer sonuçlar elde edilmiştir. Ayrıca protetik komplikasyonların gözlendiği hastalarda marjinal kemik kaybının da yüksek olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar: Üst çenede split kret tekniği ile aynı anda implant uygulama başarılı bir yöntem olarak kullanılabilir. Ancak implant destekli overdenture protezlerde sabit proteze göre daha fazla marjinal kemik kaybı oluşabileceği göz önünde bulundurulmalıdır.

Abstract

Objective: This study aimed to compare and assess treatment success according to the type of prosthetic restoration among patients undergoing simultaneous implant insertion in the maxilla with the split crest technique. Materials and Methods: This retrospective study included 19 patients aged 39–72 years old. The patients received implant surgery using the split crest technique followed by rehabilitation with either fixed or removable implant-supported prostheses due to insufficient alveolar width in the maxilla. The patients were divided into two groups, fixed (Group 1) and removable (overdenture) (Group 2). A total of 31 implants were placed in 10 patients in Group 1 and 36 implants in 9 patients in Group 2, for a sum of 67 implants. Clinical findings including implant survival rate, prosthetic complications, and implant success rate were recorded from patient follow-up files. Radiographic records were used to assess marginal bone loss. Results: Marginal bone loss was greater in Group 2 than Group 1. However, both groups were similar in terms of prosthetic complications, implant failure, and implant success rate. Furthermore, marginal bone loss was greater among patients with prosthetic complications. Conclusions: Simultaneous implant insertion with the split crest technique in the maxilla may be an effective technique. However, it should be noted that implant-supported overdenture prostheses may cause a greater amount of marginal bone loss compared to fixed prostheses.