Türkiye’nin Karadeniz Bölgesi’nde Ailesel Akdeniz Ateşi Hastalarında MEFV Geni Mutasyon ve Genotip Dağılımı

The Spectrum of MEFV Gene Mutations and Genotypes in Patients with Familial Mediterranean Fever in Black Sea Region of Turkey

Özet

Amaç: Ailesel Akdeniz Ateşi (AAA), peritonit, plörit ve artritin eşlik ettiği tekrarlayan ateşli ataklarla karakterize en sık kalıtsal otoenflamatuar hastalıktır. Bu çalışma, tek bir merkezden büyük bir hasta grubundaki MEFV gen mutasyonlarının dağılımını değerlendirmeyi ve Türkiye'nin farklı bölgelerindeki diğer çalışmalarla karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışmada, FMF şüphesi ile şehir devlet hastanesinin pediatrik genetik ve tıbbi genetik polikliniklerine başvuran 1113 hastanın demografik ve klinik bilgileri, MEFV mutasyon raporları ve moleküler test yöntemleri retrospektif olarak incelendi. Bulgular: 854 hastada (% 76.7) MEFV'de en az bir mutasyon bulunurken, 259 hastada (% 23.3) mutasyon saptanmadı. 854 hastadan 394'ü (% 46.1) heterozigot, 63'ü (% 7.4) homozigot, 240'ı (% 28.1) bileşik heterozigot ve 157'si (% 18.4) kompleks genotipe sahipti. 31 farklı mutasyon ve toplam 1507 mutasyon tespit edildi. En yaygın beş mutasyon R202Q, M694V, E148Q, M608I ve P369S idi. 777 hastaya (% 91) MEFV dizi analizi uygulanırken, 77 hasta (% 9) strip yöntemi ile analiz edildi. Strip testi yapılan hastalarda en sık görülen mutasyon M694V (% 45.9) iken, MEFV ekzon 2,3,5, ve 10 dizi analizi yapılan hastalarda en sık görülen mutasyon R202Q (% 38.3) olarak saptandı. Sonuç: Çalışmamızda Türkiye'de yapılmış olan önceki çalışmalardan farklı sonuçlar ortaya çıkmıştır. Çalışmamızda mutasyon tespit oranı yüksekti ve P369S en yaygın mutasyonlardan biriydi. MEFV varyantlarını tespit etmek için kullanılan yönteme göre, mutasyon frekansları çalışmalar arasında farklılık gösterebilmektedir.

Abstract

Objective: Familial Mediterranean Fever (FMF) is the most common hereditary autoinflammatory disease characterized by recurrent, febrile episodes accompanied by peritonitis, pleuritis, and arthritis. The present study aims to evaluate the distribution of MEFV gene mutations in a large patient group from a single center and compares with other studies from different regions of Turkey. Materials and Methods: In this study, demographic and clinical informations, MEFV mutation reports, and molecular testing methods of 1113 patients admitted to pediatric genetic and medical genetic outpatient clinics of a city-state hospital with the suspicion of FMF were investigated retrospectively. Results: 854 patients (76.7%) had at least one mutation in MEFV, whereas 259 patients (23.3%) had no mutation. Among 854 patients, 394 (46.1%) were heterozygous, 63 (7.4%) were homozygous, 240 (28.1%) were compound heterozygous and 157 (18.4%) had complex genotype. 31 different mutations and total 1507 mutations were detected. The most common five mutations were R202Q, M694V, E148Q, M608I, and P369S. 777 patients (91%) underwent MEFV sequencing and 77 patients (9%) were analyzed with strip assay technique. The most common mutation in the patients underwent strips assay was M694V (45.9%), whereas in the exon 2,3,5,10 of MEFV sequenced patients R202Q (38.3%) was detected as the most common mutation. Conclusion: In conclusion, our study revealed different results from the previous studies from Turkey. We had a high mutation detection rate and P369S was the one of the commonest mutation in our study. According to the method used to detect MEFV variants, the mutation frequencies may vary in between the studies.