HEIDEGGER VE HEGEL'DE YAŞAMI DÜŞÜNMEK

Özet

amaçlamaktadır. Bu bağlamda yazıda ilkin, Heidegger'in erken düşüncesinde 'yaşam' ile 'dünya' ilişkisi sorgulanmaktadır. İkinci olarak Heidegger'in 192930 Freiburg Üniversitesinde verdiği derslerde (Metafiziğin Temel Kavramları) yaşam meselesinin tekrar ortaya çıkışının anlamı incelenmektedir. Bu derslerde Heidegger insan ve hayvanın varlık tarzlarının farkına ilişkin düşünür. Bu fark, hayvanın varlığını 'yaşam', insanın varlığını ise Dasein olarak açık kılar. Son olarak Heidegger'in, Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in Tinin Fenomenolojisi'ni yaşam meselesi ekseninde okuması incelenmektedir. Bu bağlamda Heidegger'in 1930/31 derslerinde (Hegel'in Tinin Fenomenolojisi), Hegel'in yaşam kavramına dair yorumunu sonsuzluk, zaman ve tarihselolma meselelerini açması bakımından ele alıyorum. Burada amacım yaşamın, Hegel ve Heidegger'de farklı zeminlerde düşünülmüş olduğunu gösterebilmek. Bu amaç dâhilinde aralarındaki farkın, Heidegger'in yaşamı sonluluk, Hegel'in ise sonsuzluk zemininde düşünebilmesinde yattığını iddia ediyorum. Bu fark aynı zamanda her bir düşünürdeki yaşam ve felsefe ilişkisine işaret etmektedir. Hem Heidegger hem de Hegel yaşamın ve felsefenin hakiki varlığını praxis olarak görse de Heidegger yaşama dair sonlu bir kavrayışa müsaade ederken, Hegel için felsefi düşünme, yaşamın özgelişiminin nihai ereğidir (telos)

Abstract

This paper pursues to follow the thread of Martin Heidegger's thinking of life. In this context, this paper examines first the relation between 'life' and 'world' in Heidegger's early thinking. Second, it investigates the significance of the way in which the issue of life reappears in Heidegger's 1929-30 Freiburg Lectures (The Fundamental Concepts of Metaphysics). In these lectures, Heidegger thinks about the difference between the way of being of the animal and of human. This difference discloses the being of the animal as life, and the being of human as Dasein. Finally, this paper examines Heidegger's reading of Georg Wilhelm Friedrich Hegel's Phenomenology of Spirit with reference to the issue of life. In this context, I consider Heidegger's interpretation of Hegel's concept of life in the lectures of 193031 (Hegel's Phenomenology of Spirit) as disclosing the issues of infinity, time and being-historical. My aim here is to show the ways in which Hegel and Heidegger think life on different grounds. To this end, I claim that their difference resides in their ways of thinking life on the ground of finitude in the case of Heidegger or of infinity in the case of Hegel. This difference, at the same time, points to a relation between life and philosophy in each thinker. Although both Heidegger and Hegel would see the true being of life and philosophy in praxis, Heidegger would allow only a finite comprehension of life, whereas for Hegel philosophical thinking is nothing but the ultimate end of life in its self-development