DAVID HUME’UN IRKLARA BAKIŞI:FELSEFİ VE TARİHİ BİR BAĞLAMSALLAŞTIRMA

Özet

Bu makale, İskoç Aydınlanması filozoflarından David Hume’un 1742’de kaleme aldığı kötü nam salmış ırkçı bir yazısını bağlamsallaştırır. Hume, sözkonusu yazısında siyahilerin zihinsel olarak beyazlara göre doğuştan daha düşük olduklarını savunmaktadır. Bu çalışmada, bahsi geçen yazı, öncelikledışsalcı bir açıklama yöntemine sahip ampirist bir düşünür olması hasebiyleHume felsefesinden bir bağlama oturtulur. Daha sonra sözkonusu iddia, Hume’un felsefeye yaptığı en büyük katkısını -neden ve etki kavramınıgeçersiz kıldığı dolayımında incelenir. Her iki yolla yazının Hume’un felsefi bakış açısıyla çeliştiği gösterilir. Çalışmada, bahsi geçen yazı zaman ve yer açısından bağlamsallaştırıldığında, Hume’un ırkçı bakış açısının alışılmadık bir şey olmadığı, bununla beraber Hume’un mucizeler hakkındaki görüşüyle benzeşim kurularak, filozofun, kendini dönemin genel geçer fikirleriyle sınırlayan bir düşünür olmadığına işaret edilir. Daha da önemlisi makalede, başka bir İskoç Aydınlanma filozofu ve Hume’un katı bir eleştirmeni olan James Beattie’nin siyahiler hakkındaki yazıları da incelenerek, o dönemde siyahilerin durumuna ilişkin alternatif bir bakış açısının var olduğu ortaya konur. Çalışmada Hume, siyahilerde hiçbir doğal zihinsel kusur olmadığınainanan ve Hume’un yazısında öne sürülen iddiaları çürüten yeterli ampirik ve empatik argümanlar sunan Beattie ile karşılaştırılır. Bu makale, böylece Hume’un bu yazısının büyüklüğü tartışmasız olan düşünür üzerinde kötü bir yansısı olduğunun altını çizer.

Abstract

This paper contextualises an infamously racist passage written by theScottish Enlightenment philosopher David Hume in 1742. In the passageHume avers that black people are naturally inferior in intellectual terms towhite people. This paper contextualises that passage firstly through thephilosophy of Hume by examining the idea of the passage in light of Humeas an empiricist thinker with an externalist explanatory strategy. It will thenlooks at it within the context of Hume’s most famous contribution tophilosophy – the undermining of the concept of cause and effect. Throughboth, it shows that the passage contradicts Hume’s philosophical outlook.In the contextualisation of the passage in terms of his time and place, thispaper shows that Hume’s racist viewpoint in the passage is far fromunusual, but this paper shows through the analogy of Hume’s view ofmiracles that he is not to be considered a thinker constrained by the generalideas of his time. More significantly as to Hume’s time and place, this paperexamines the writings on black people of another Scottish Enlightenmentphilosopher and opponent of Hume, James Beattie, to show that analternate view to their condition then existed. It contrasts Hume withBeattie, who sees black people as suffering from no natural mental defectand instead provides compelling empirical and empathetic arguments thatdemolish the claims made in the passage by Hume. As such, this paperdemonstrates that Hume’s passage reflects poorly on the indisputably greatthinker.