The successful use of enoxaparin in the lack of bivalirudin in a patient with chronic lymphocytic leukemia and thrombocytopenia who underwent percutaneous coronary revascularization

Kronik lenfositik lösemisi ve trombositopenisi olup perkutan koroner revaskülarizasyona giden bir hastada bivalirudin yokluğunda enoksaparinin başarılı kullanımı

Özet

Kronik lenfositik lösemisi ve trombositopenisi olup perkutan koroner girişime aldığımız bir hastayı burada sunduk. Böyle hastalar iskemik ve kanama komplikasyonları açısından artmış risk altındadırlar ve antikoagülan tedavi seçimi çok titiz yapılmalıdır. Fraksiyone olmayan heparin ya da glikoprotein 2b/3a reseptör antagonistleri trombositopeni ve artmış kanamaya sebep olabilir. Bivalirudin tedavisi böyle hastalarda daha güvenlidir. Bununla birlikte bivalirudin yokluğu önemli bir problemdir. Biz kendi vakamızda bivalirudinin olmamasından dolayı antikoagülan olarak enoksaparini kullandık. Takip süresince herhangi bir iskemik yada kanama komplikasyonu olmadı. Böyle hastalarda bivalirudin bulunamadığı zaman düşük molekül ağırlıklı heparin de etkin ve güvenilir olarak kullanılabilir.

Abstract

We present a patient with chronic lymphocytic leukemia and thrombocytopenia who underwent a percutaneous coronary intervention. Such patients are at increased risk for ischemic and hemorrhagic complications and the choice of anticoagulant therapy should be made very carefully. Unfractionated heparin or glycoprotein IIb/IIIa inhibitors may cause thrombocytopenia and increased bleeding. Bivalirudin therapy is safer in such patients. However, bivalirudin is not always available. We used enoxaparin, a low-molecularweight heparin, as an anticoagulant in a case in which bivalirudin was not available. No ischemic or hemorrhagic complications were seen in the followup period. We suggest that low-molecular-weight heparin may be eff ective and safe as an alternative to bivalirudin in patients with chronic lymphocytic leukemia and thrombocytopenia when bivalirudin is unavailable.