FELSEFİ BİR PROBLEM OLARAKVAHİY MESELESİ

Özet

İlahi dinlerin en önemli özelliği olan vahiy meselesi, felsefi bir düzlemde ele alınabilir mi sorusu önemini geçmişte olduğu gibi bugünde korumaktadır. Düşünce tarihinde birçok filozof doğrudan ya da dolaylı olarak vahiy meselesini ele alıp değerlendirdiği görülmektedir. Aslında felsefe tarihinde Tanrı’nın varlığı veya yokluğu üzerine yapılan tartışmalar bir anlamda vahyin felsefi bir problem olarak ele alındığını gösterir. Çünkü vahiy kavramı, aynı zamanda Tanrı kavramını da kendi içinde barındırmaktadır. Vahiy konusu öncelikli olarak Tanrı’nın varlığının ön kabulüdür. Ancak böyle olmakla birlikte Tanrı’nın var olması vahyin gerçekleştiği sonucunu doğurmamaktadır. Örneğin deizmde bir Tanrı anlayışı olmasına rağmen vahye yer yoktur. Deist bir Tanrı anlayışında, Tanrı sadece âlemin bir yaratıcısıdır. Onlara göre bu yaratıcı akılla bilineceği için ayrıca âleme müdahale etmesine ve tarihe müdahale etmesine yani insanla iletişim kurmasına gerek yoktur. Bu durumda vahiy ancak çeşitli sıfatlara sahip bir Tanrı tasavvurunda gerçekleşme imkânı bulabilir. Bu tasavvur teizm Tanrı tasavvurudur. Teizm, Tanrı âlemdeki her şeyin yaratıcısı olmanın yanında, onlara her zaman müdahale edebilen bir özelliğe de sahiptir. Bu makalenin sınırları içerisinde öncelikle vahyin felsefi olarak ele alınabilirliğini ele alacağız. Daha sonra hem vahyin imkanı ile ilgili farklı yaklaşımların hem de vahyin mahiyetine ilişkin yapılan farklı açıklama biçimlerinin Tanrı tasavvurlarının bir sonucu olduğunu incelemeye çalışacağız.

Abstract

The question of whether the issue of revela tion, which is the most important feature of thedivine religions, can be dealt with in a philosop hical plane, maintains its importance today as inthe past. In the history of thought, it is seen thatmany philosophers directly or indirectly addressand evaluate the issue of revelation. In fact, thediscussions on the existence or absence of God inthe history of philosophy, in a sense, show that re velation is treated as a philosophical problem. Be cause the concept of revelation also includes theconcept of God within itself. The subject of re velation is primarily the presupposition of God’sexistence. However, even so, the existence of Goddoes not lead to the conclusion that the revelationis realized. In deism, for example, although thereis an understanding of God, there is no room forrevelation. In a deistic conception of God, God issimply a creator of the realm. According to them,since this creative mind will be known, there is noneed for him to intervene in the realm and inter vene in history, that is, to communicate with man.In this case, revelation can only be realized inthe imagination of a God with various attributes.This imaginative theism is imagination of God. Inaddition to being the creator of everything in theworld of God, theism also has a feature that canintervene in them at all times. Within the confinesof this article, we will first consider the philosop hical handling of revelation. Then we will try toexamine that both the different approaches to thepossibility of revelation and the different forms ofexplanation regarding the nature of revelation arethe result of God’s imaginations.