Le Corbusier: Oransal Izgara'dan modulor'a

Özet

Le Corbusier’nin mimarlık ve mekanik alanında geçerli olmak üzere geliştirdiği Modulor ölçeğinin şantiyedeki öncüsü olan Oransal Izgara, denetleme ve disipline etme amacı güden biyopolitik bir araç olarak yapılandırılmıştır. Le Corbusier oransal ızgaranın bütün inşaat pratiğinde evrensel bir norm olacağını öngörmüştür. Oransal ızgara, üst üste konan karelerin altın oran yardımıyla varsayımsal bir bedeni ölçülerle çerçevelemesi ilkesine dayanır. Sayı mistisizmi, altın oran, geometri ve fibonacci dizisinin bir aşkınlık iddiası içinde bir araya getirildiği sistem, Batı merkezci, statik, uyumlayıcı, biyopolitik bir araç olarak oransal ızgara, evrensellik idealini normatif bir dayatmaya dönüştürmüştür.

Abstract

The Proportional Grid, the predecessor of the Modulor that was developed to be universally applicable to architecture and mechanics at the construction site, was structured as a biopolitical tool which aimed to control and order discipline. Le Corbusier foresaw that the proportional grid would become a universal norm within the construction praxis. The proportional grid is based on a hypothetical male body framed with measures by the aid of successive squares and the golden section. The system as a biopolitical tool which combines number mysticism, golden section, geometry and fibonacci sequence within a claim of transcendence, is Western-oriented and static, and aims to harmonize and mutate its own universalist ideal into a normative claim.