Rusya'nın ermenistan'da askerî varlığı: Hukuki ve politik bakış açısıyla bir değerlendirme

Özet

Sovyetler Birliği 'nin dağılmasından sonra Rusya 'run "yakın çevre " politikasından beklentileri tam anlamıyla gerçekleşememiştir. Özellikle Kafkaslardaki askerî varlığını koruma ve güçlendirme yönündeki politikalarından beklenen sonucu alamamıştır. Azerbaycan 'ın Rusya 'ya karşı mesafeli duruşu ve Gürcistan 'm Rusya karşıtı politikası Rusya 'nın Kafkaslardaki güvenlik politikalarının seyrini belirlemiştir. Bu durumda Rusya, Ermenistan üzerindeki etkinliğini artırarak Kafkaslarda askeri varlığını korumaya ve güçlendirmeye çalışmıştır. Bu yüzden Ermenistan ve Rusya arasındaki askeri işbirliğinin hukuksal temellerini ve siyasi nedenlerini incelemek, aslında bu durumun işbirliğinden ziyade Rusya 'nın askeri tahakkümünden ibaret olduğunu görmemiz açısından faydalı olacaktır. Bu bağlamda, Ermenistan 'da bile Rusya-Ermenistan işbirliğinin Ermenistan 'm egemenliğini tehdit eder nitelikte olduğuna dair bazı eleştiriler de yapılmaktadır. Her ne kadar Erivan 'ın dış politikasında çok yönlü dış ilişkilere dayalı "complemeniarisnr konseptini vurgıılasa da, bunun samimi bir açıklama olmadığını da görebiliriz.

Abstract

After the collapse of the USSR Russia's expectations with regard to the "Near Abroad" doctrine could not be fully realized. Especially Russia could not yield results as to protect and enhance its military presence in the Caucasus. Azerbaijan's reluctance towards Russia and Georgia's anti-Russian policy determined Russia's security policies in the Caucasus. Thus Russia tried to protect and enhance its military presence in the region by focusing on Armenia. That's why an analysis of the legal basis and political reasons of the Armenian-Russian military cooperation is in fact can be very useful in understanding the fact that this cooperation is not more than Russia's military domination of Armenia. Hence, even in Armenia, there are those who criticize that Russian-Armenian cooperation is in fact a threat to the Armenian sovereignty. Although this criticism is an attempt to highlight the "complementarism" concept in Yerevan's foreign policy, this is indeed not sincere.