Sağlık ocaklarında çalışan hekimlerin adli tıp çalışmaları ve bu konudaki bilgileri

Knowledge levels and forensic medicine applications of practitioners in health centers

Özet

Amaç: Bu çalışmada, sağlık ocaklarında çalışan pratisyen hekimlerin adli hekimlik hizmetleriyle ilgili hangi vakalarla karşılaştıklarının ve bu konulardaki bilgi düzeylerinin saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kayseri'deki çeşitli tip sağlık ocaklarında çalışan 63 pratisyen hekim ile yüz yüze görüşülerek, adli hekimliğin yasal yönleri, bildirim, kesin - geçici raporlar, ırza geçme raporları, ölü muayenesi ve ateşli silah yaralanmaları gibi, adli rapor düzenlerken karşılaşacakları konulardan hazırlanan 31 sorudan oluşan anket dolduruldu. Bulgular: Hekimlerin % 90.5'inin herhangi bir adli rapor düzenlediği, bunların içinde darp ve yaralanmalarla ilgili olanların ilk sıralarda geldiği tespit edildi. Açık otopsi yapma oranı % 36.5 olarak bulundu. Hekimler, adli tıp konularını içeren sorulardan 100 üzerinden ortalama 61.9 puan aldılar. Daha önce açık otopsi yapmış olan hekimlerin yapmayanlara göre aldıkları puanlar daha yüksekti. Diğer adli uygulamaları yapanlarla yapmayanlar arasında bilgi düzeyi olarak bir fark bulunamadı. Çeşitli adli raporları düzenleyebilmek için gerekli olan bilgiler açısından da, daha önce bu raporları düzenleyen hekimlerle düzenlemeyenler arasında herhangi bir farklılık bulunamadı. Sonuç: Hekimlerin adli raporları yeterli bilgi sahibi olmadan düzenledikleri ve bu nedenle hem öğrenim dönemlerinde daha iyi bilgilendirilmeleri gerektiği hem de mezuniyet sonrası hizmet içi eğitime gereksinim olduğu düşünülmektedir.

Abstract

Purpose: This study was carried out to determine what kind of judicial events practitioners of health centres come across in their region, and their knowledge levels of forensic medicine. Material and method: Sixty three practitioners working in different types of health centres in Kayseri were included in the study. A questionnaire containing 31 questions were applied. Results: The rate of practitioners who ordered judicial reports previously was 90.5 %. Violence and injury reports were ordered too often. The percent of practitioners who performed autopsy were 36.5 %. The knowledge level concerning forensic medicine was significantly higher in practitioners performing an autopsy. For basic knowledge to order a judicial report, there was no significant difference between practitioners who ordered relevant report previously and those who did not. Conclusion: Results showed that the practitioners have ordered judicial reports without sufficient knowledge. Hence, education must be during the given about forensic medicine during graduation and postgraduate period.