Dergiler / Endokrinolojide Yönelişler / 2001 / Cilt: 10 - Sayı: 4
Tip II diabetik hastalarda 24 saatlik idrar magnezyum atılımı ölçülmeli mi?
- Sayfa
- 161–164
- DOI
- —
Özet
Amaç: Tip II diabetes mellitusda sık görülen magnezyum eksikliğinin değerlendirilmesi için kliniklerde serum magnezyum ölçümü kullanılmaktadır, idrar magnezyum atılımının serum magnezyum, glisemik kontrol, insulin, C-peptid ve glukagon ile ilişkisini araştırmak amacıyla bu çalışmayı yaptık. Materyal- Metod: Bu amaçla 40 kadın, 20 erkek diabetik hastanın HbA1c, glisemi, magnezyum, insulin, C-peptid ve glukagon düzeyleri ölçüldü. 24 saatlik idrarları biriktirildi. Bulgular: Hipomagnezemik hastaların %26'sında, normomagnezemik hastaların %29'unda hipermagneziüri ve sırasıyla %63 ve %59'unda hipomagneziüri saptandı. İdrar magnezyum atılımı 100-120 mg/gün ve >140 mg/gün olanlarda serum magnezyum düzeyleri sırasıyla 1.92±0.16 mg/dl, 1.93±0.24 mg/dl idi. Glisemi regülasyonuna göre idrar magnezyum atılımı değişmedi. İdrar magnezyum atılımı 100-120 mg/gün olan hastalarda en iyi glisemi regülasyonu görüldü. İdrar magnezyum atılımı farklı olan hastaların insülin, C-peptid ve glukagon düzeyleri arasında anlamlı farklılık yoktu. Hipomaghezemik hastalarda idrar magnezyum atılımı ile serum magnezyum düzeyleri arasında ters yönde orta derecede ve glisemik kontrol ile aynı yönde orta derecede korelasyon mevcuttu. Fakat magnezyum replasmanı sonrası glisemi kontrolü sağlansa bile idrar magnezyum atılımı azalmadı. Aksine olguların çoğunda idrar magnezyum atılımı arttı. Sadece magnezyum replasman tedavisi yapılmayan hipomagnezemik hastalarda idrar magnezyum atılımı değişmedi. Sonuç: Hipomagnezemik ve normomagnezemik hastalarda idrar magnezyum atılımı arasında fark olmadığı, glisemi regülasyonu kötü olan hastalarda hipermagneziüri daha sık olmakla birlikte, idrar magnezyum atılımı az olan hastalarda da glisemi regülasyonunun bozuk olduğu ve sadece serum magnezyumu düşük olan hastalarda magnezyum eksikliğinin derecesini göstermek bakımından idrar magnezyum atılımının ölçülmesi gerektiği kanısına vardık.
Abstract
Aim: The measurement of serum magnesium is used for to evaluate the deficiency of magnesium which is frequently seen in type II diabetes mellitus. We did this study for to investigate the relation between urine magnesium excretion, serum magnesium level, glycemia control, insulin, c-peptide and glucagon. Material-Method: For this reason the level of HbA1c, glucose, magnesium, insulin, c-peptide and glucagon of 60 diabetic patients (40 female, 20 male) were measured. The daily urine was assembled. Results: The ratio of hypermagnesuri and hypomagnesuri was 26% and 63% in hypomagnesemic patients and 29% and 59% in normomagnezemic patients. The patients whose urine magnesium excretion were 100-120 mg/d and >140 mg/d had a serum magnesium level of 1.92±0.16 mg/dl and 1.93±0.24 mg/dl respectively. There was no change in urine magnesium excretion according to glycemia regulation. The favor glycemia regulation was seen in patients whose urine magnesium excretion was 100-120 mg/dl. There was no statistical difference between urine magnesium excretion and insulin, c-peptide and glucagon level. In hypomagnesemic patients there was a mild contrary correlation between urine magnesium excretion and serum magnesium level and a mild correlation between glucose control. But the urine magnesium excretion was not decreased after magnesium replacement and in opposition to this urine magnesium excretion was increased. Conclusion: We were believe that the urine magnesium excretion are to be measured for to show the level of magnesium deficiency in only hypomagnesemic patients.